Pr.Kwiek’s ProEssentials HighArt

ExistenceConditioningsDzialaniaActionsAppearancePerformPhilosDocumenta
HistorPraxeologyNonmonotonicAnalyticsVarietiesSculpturePaintingDesignPoetry.

NAGŁÓWEK 1

Ostatnia Nota katalogowa (03.01.2018) / My Last Catalogue Note

Przemysław Kwiek wyszedł od klasycznego studium rzeźby (aktu) zamieniając je na Dokumentowane Działania Materiałowo-Przestrzenne („w konkretnych uwarunkowaniach polityczno–umysłowo–życiowych) – tak wtedy (1967) określił swoją nową procesualną materialistyczno-medialną praktykę.
Aktualnie na polskich Wyższych Uczelniach Sztuki powstało ok. 6. wydziałów o nazwie: Działania Przestrzenne. W zw. tymi faktami wydaje się słuszne przypisanie Mu określenia Nowator (Prekursor). Jego Dyplom był pierwszą realistyczną i publiczną Rzeźbą Performatywną, której ciąg realizacyjny i dzisiaj możemy śledzić krok po kroku na podstawie celowo robionej wtedy pierwszej kolorowej Dokumentacji diapozytywowej. Tak, że wczesne jego realizacje można nazywać jako awangardowe i alternatywne wobec wtedy obowiązującego paradygmatu: kto to jest i co i jak robi Artysta.
Większość z nich dokonał w sposób równorzędny z Zofią Kulik jako KwieKulik (1971-1988; skończyła tę samą Pracownię Rzeźby rok później). Ten dorobek jest szczegółowo udokumentowany w niedawno wydanej monumentalnej „Księdze” „KwieKulik”.
Od r. 1988 uprawia własną formę, którą nazywa Appearance (Pojawienie się, wygląd; która może być Performance’m, ale nie musi; do tej pory ponad 300 Appearance’ów i ponad 600 punktów Wyszczególnienia Działalności). Należy do tzw. Artystów przemilczanych na śmierć (jak i Jego pokolenie), choć ostatnio ukazują się entuzjastyczne recenzje najlepszych krytyków młodszych generacji o Jego indywidualnej działalności (Gorczyca, Banasiak). W notach o uczestnikach międzynarodowych Festiwali Sztuki określany jest przez organizatorów, jako „Legendarny Polski Artysta”. Ukuł zwrot Artysta Wyklęty Sztuki Wysokiej; stworzył termin na gatunek Sztuki, jaki wypracował – Nominualizm (03.01.2018, Pr.K. ©).


     REFORMACJA SZTUKI (NIE REFORMA) - 10 TEZ PR. KWIEKA (2018):

  1). CAŁE ŻYCIE SPOŁECZEŃSTWA, JAK I KAŻDEGO Z OSOBNA, MA BYĆ KREACJĄ.

  2). KREACJA, TO EKONOMICZNE ZACHOWANIE SIĘ W PROCESIE - ZAWSZE ORYGINALNE,

       DO KAŻDEJ CHWILI MINIONEJ.

  3). ARTYSTA BEZINTERESOWNIE WERYFIKUJE JAKOŚĆ KREACJI INNEGO, KTÓRY PODDAJE MU

       SIĘ, BY Z ARTYSTĄ JĄ KONSTYTUOWAĆ.

  4). KREACJI NIE MOŻNA ANI KUPIĆ, ANI SPRZEDAĆ.

  5). NIE MA BRAKU KREACJI, ANI JEJ NADMIARU.

  6). LEPSZE JEST NAUCZANIE, JAK BYĆ KREATYWNYM, NIŻ KREACJE KUPOWAĆ.

  7). NIE MA BOGATYCH I BIEDNYCH, SĄ TYLKO BARDZIEJ LUB MNIEJ KREATYWNI.

  8). POCHODNE FORMY KREACJI, TO NIE KREACJA.

  9). NIE MA SZTUKI BEZ ARTYSTY, ALE KREACJA NIE MUSI BYĆ SZTUKĄ.

10). UMIERAJĄCY SĄ Z KREACJI ZWOLNIENI. ŻYCIE GAŚNIE, JAK ZDMUCHNIĘTA ŚWIECZKA.