Pr.Kwiek’s ProEssentials HighArt

ExistenceConditioningDzialaniaActionsAppearancePerform
PhilosDocHistPraxeologyNonmonotonicAnalyticsAlternation.

Ostatnia Nota katalogowa (14.09.2017) / My Last Catalogue Note (14.09.2017)

Przemysław Kwiek wyszedł od klasycznego studium rzeźby (aktu) zamieniając je na „Dokumentowane Działania Materiałowo-Przestrzenne” („w konkretnych uwarunkowaniach polityczno–umysłowo–życiowych”) – tak wtedy (1967) określił swoją nową procesualną materialistyczno-medialną praktykę.
Aktualnie na polskich Wyższych Uczelniach Sztuki powstało ok. 6. wydziałów o nazwie: „Działania Przestrzenne”. W zw. tymi faktami wydaje się słuszne przypisanie Mu określenia „Nowator” („Prekursor”). Jego Dyplom był pierwszą „realistyczną” i publiczną „Rzeźbą Performatywną”, której ciąg realizacyjny i dzisiaj możemy śledzić „krok po kroku” na podstawie celowo robionej wtedy pierwszej kolorowej Dokumentacji diapozytywowej. Tak, że wczesne jego realizacje można nazywać jako „awangardowe” i „alternatywne” wobec wtedy obowiązującego paradygmatu: kto to jest i co i jak robi Artysta.
Większość z nich dokonał w sposób równorzędny z Zofią Kulik jako „KwieKulik” (1971-1988; skończyła tę samą Pracownię Rzeźby rok później). Ten dorobek jest szczegółowo udokumentowany w niedawno wydanej monumentalnej „Księdze” „KwieKulik”.
Od r. 1988 uprawia własną formę, którą nazywa „Appearance” (Pojawienie się, wygląd; „która może być Performance’m, ale nie musi”; do tej pory ponad 300 Appearance’ów i ponad 600 punktów wyszczególnienia działalności). Należy do tzw. Artystów „przemilczanych na śmierć” (jak i Jego pokolenie), choć ostatnio ukazują się entuzjastyczne recenzje najlepszych krytyków młodszych generacji o Jego indywidualnej działalności (Gorczyca, Banasiak). W notach o uczestnikach międzynarodowych Festiwali Sztuki określany jest przez organizatorów, jako „Legendarny Polski Artysta”. Ukuł zwrot "Artysta Wyklęty Sztuki Wysokiej". 14.09.2017 (Pr.K. ©).