550. A. 262 a), b), c); Polish English: ZAPROSZENIE!: Do mojego indywidualnego „stolika” na obrady „w temacie” „Artyści Wyklęci”. Kiedy? W dniach obrad Kongresu Kultury Polskiej: a) 07(pt.)-b) 08(sob.)-c) 09(niedz.) październik 2016 r. w godz. 11-15. Gdzie? W „Arkadii” na parterze w kawiarni Costa Coffee, Al. Jana Pawła II 82, Rondo „Radosława” /Zgłoszony na Kongres temat zajął 34. głosami 107. miejsce i niestety „nie przeszedł”. Demokratycznie (!). Oto ten temat: „»Artyści wyklęci«. Jest grupa Artystów Polskiej Sztuki Awangardowej (»Sztuki Wysokiej«), której sylwetki Artystów i ich dorobek są nie znane w przestrzeni publicznej (oprócz b. wąskiej grupy specjalistów – a i to nie w pełni). A są to Artyści Innowatorzy, którzy wytyczają ścieżki późniejszej szerokiej praktyki artystycznej całej rzeszy Artystów, Krytyków i Edukatorów i w końcu Populizatorów. Twórcy tzw. »postępu« w Sztukach. Nie tylko »pięknych«. Winę za ten stan rzeczy ponoszą politycy oraz związani z nimi ludzie z »branży«. Ponosi polityka (a zasadniczo jej brak w tym względzie) kolejnych »rządów« i »ustrojów«: PRL-u, Solidarności, Platformy, a teraz PiS-u”. Patrz Anegdoty z każdego dnia, oraz Anegdotę podsumowującą z dnia 12.10.2016.
English: INVITATION!: To my individual „table” on debates „in the topic” „Excommunicated Artists”. When? In days of debates of Congress of the Polish Culture - 07(Fra.)-08(Sat.)-09(Sun.) ,October, 2016 in the hours 11-15. Where? In „Arcadia” on the ground floor in the café Costa Coffee, Jan Paweł II’ avenues 82, the “Radoslaw” Rondo. Notified on Congress the topic occupied place nr 107. with votes 34. and unfortunately „did not pass”. Democratically (!). Here this topic: „»Excommunicated Artists«. There Is a group of Artists of the Polish Vanguard (»High Art«), whose silhouette of Artists and their achievements are not known in the public space (except of the narrow think tank - and it is not in fullness). And this are Artists called Innovators who trace paths of the later wide practice of the artistic all crowd of Artists, Critics and Educators and at last Popularisers. Creators so called »progression« in Arts. Not only in Fine Art. The guilt for this juncture bear politicians and connected with them people from »the branch«. Bears the policy (and fundamentally her lack in this regard) of following »rule« and »organisms«: Polish People's Republic (communism), Solidarities, Platforms, and now PiS (fundamentalism)”.

551. Umieszczam na Facebooku zdjęcie z 2. hasłami: „Ja jestem po stronie Lilii. A Ty?” i „Artyści Wyklęci. Credo” z załączoną jako podpis Anegdotą (podsumowującą obrady w „Costa Coffee”) z dn. 12.10.2016.

552. A. 263; Przemek Kamiński „Some Other Things”; Agata Siniarska (Premiera) /„Powrót (do) przyszłości”. „W ramach projektu »Powrót (do) przyszłości« przyjrzymy się historycznym i współczesnym związkom eksperymentalnej choreografii i sztuki performance. Do udziału w debacie na temat specyfiki działań performatywnych oraz kontekstu, w którym rozwijały się w Polsce i za granicą, zaprosiliśmy przedstawicieli młodego pokolenia choreografów oraz artystów i badaczy sztuk wizualnych. Jak definiować performance? Czy jest powtarzalny? Jak się do niego przygotować? Jakie znaczenie ma jego dokumentacja? Na czym mogłaby polegać jego polityczna skuteczność? Jak performerzy pracują z cielesnością i jej symbolicznym wymiarem? Jak w swojej praktyce wykorzystują czas i przestrzeń? Jaki wpływ na działanie performera ma bezpośrednia obecność widza? Na program składać będą się pokazy performance’ów tanecznych i dyskusje z udziałem ich twórców oraz wybitnych artystów realizujących prace w obszarze różnych mediów – Janusza Bałdygi, Izabelli Gustowskiej, Józefa Robakowskiego i PRZEMYSŁAWA KWIEKA. Rozmowy poprowadzą kuratorki i autorki tekstów o sztuce – Małgorzata Kaźmierczak, MAGDALENA KOWNACKA, Agnieszka Sosnowska i Ewa Tatar”/ Kurator: Mateusz Szymanówka. Miejska Galeria Sztuki im. Jana Tarasina, Kalisz 15.10.2016. (notatki)

553. A. 264; „Człowiek notujący z natury” /Podczas ostatniego dnia Festiwalu siedzę na krześle i notuję, co widzę. Cyt.: „To pierwsza edycja Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Performance w Warszawie. Jest to niezależna inicjatywa artystyczna, którą tworzą twórcy, kuratorzy, aktywiści i organizacje pozarządowe. Festiwal został zainicjowany przez ukraińsko-polską performerkę Annę Kosarewską, jako platforma wymiany i współpracy. WIPAW ma być krytycznym komentarzem odnoszącym się do najbardziej palących dziś kwestii tożsamości, wolności, migracji oraz gender poruszanych  przez międzynarodowe środowisko performerów.  Tematem pierwszej edycji jest TURBULENCJA, jako pojęcie najlepiej charakteryzuje stan współczesnych procesów społecznych. (…) W Festiwalu wezmą udział artyści z Polski, Ukrainy, Niemiec, Holandii, Danii oraz Włoch”/; Warsaw International Performance Art Weekend (WIPAW), Pracownia Duży Pokój, Warszawa 16.10.2016. (notatki)

554. A. 265 a) Dzień pierwszy, b) Dzień drugi /Pragniemy podziękować za liczny udział wszystkim wystawcom oraz odwiedzającym naszą imprezę Beiks Media Show. Zainteresowanie Beiks Media Show przerosło nasze oczekiwania. Przyjemnością było gościć Państwa, móc wysłuchać interesujących komentarzy oraz uczestniczyć we wspólnych dyskusjach, podsumowujących panele wykładowe, warsztaty oraz prezentowane bogato produkty największych producentów światowych z branży film-foto-video. Wielką satysfakcją było również obserwowanie Państwa zainteresowania przedstawianymi przez prelegentów tematami. Mamy nadzieję, że wiedza i doświadczenia zdobyte przez Państwa w czasie trwania Beiks Media Show okażą się cenne i pożyteczne./; Centrum Kongresowe hotelu Gromada, Warszawa 17-18.10.2016.

555. A. 266: „Sztuka Performance w Polsce 1968-1988” /wykład z przeźroczami Tomka Sikorskiego (zdążył pokazać ok. ¾ materiałów); MSN, Warszawa 18.10.2016.

556. A. 267 a), b) /a) Spotkanie z Anną Kosarewską na Jej prośbę (patrz App. 264); b) drugi „ruch”: doprowadzenie mojej „karteczki” dla Ministra P. Glińskiego do formy „Dzieła”. Zbiorowa akcja „kolażowa” opracowująca do formy „podawczej” karteczki wrzucone do „Kubła” Karoliny Plinty podczas „Kongresu Kultury Polskiej”. Obecni min.: Aleksandra Twardokęs, Antek Burzyński, Irmina Rusicka, Karolina Plinta, Krzyś Pacewicz, Przemysław Kwiek i Kle Mens Stępniewska (laureatka konkursu im. Gepperta); (patrz pierwszy „ruch”: p. 548, App. bez numeru)/; Klubojadalnia „Eufemia”, ASP, Warszawa 20.10.2015.

557. A. 268; /Facebook: „Kochani! Iamesh Secret Collective znów wkracza do akcji. 2+2=5 THIS IS IAMESH. Tak więc - tak będzie! Będą przede wszystkim atrakcje nie z tej ziemi! Spotkajmy się i bawmy się dobrze! SEE YOU SOON MESHES! Energia kryształu zostanie wystrzelona w Waszym kierunku! Peace, Love, Unity, Respect! Grubba Brzeska. Film, zdjęcia/; K105K – Brzeska 9, Warszawa 22.10.2016.

558. A. 269 a), b) /a) „Kobieca Pracownia”: otwarty warsztat transparentów, wykłady, „czarny kubeł”. ASP Warszawa /(wykład Ewy Majewskiej „Słaby opór i siła bezsilnych”: cyt.: „Polskie tradycje protestu są romantyczne. Dziewiętnastowieczne powstanie i dwudziestowieczne też wszystkie sięgają do modelu konfrontacji heroicznej, w której wyjątkowy bohater czy bohaterowie idą na przegrana walkę w poczuciu wyższości. Ten model mesjanizmu heroicznego władza próbuje dziś wymusić na kobietach, żądając od nas z jednej strony poświęcenia absolutnego na ołtarzu etyki osób trzecich, zaś z drugiej lekceważąc i ignorując naszą podmiotowość, wrażliwość i autonomię. #czarnyprotest natomiast jest buntem wolnym od heroizmu, jest protestem osób słabych i »nie wymaga wielkiego charakteru«. Każda kobieta, która umieściła w sieci swoje czarne zdjęcie a potem (…)”. Nagrywałem/; b) „Po wiecu” Dominik Leman /projekcja tłumu zebranego na wiecu z Wł. Gomółką na Trybunę Honorową: w 60. Rocznicę Października 56. Fotografowałem/; PKiN, Warszawa 24.10.2016.

▪ Bez numeru (między A. 268 a A. 269). Zdjęcia Mruci (kotka KK) na drzewie. Dąbrowa 01.11.2016.

559. A. 270; „Kanty” /zdjęcia kantów (narożników) wielu płyt nagrobnych na cmentarzu w Łomiankach; ostatnie zdjęcie przedstawia kant zestawiony z nadzianym kwiatem kwiatem; łącznik do wcześniejszej serii nadzianych kwiatami kwiatów. Pamięci zmarłych, pamięci mojej/; Wszystkich Świętych, Łomianki 01.11.2016.

560. A. 271 a), b) „Młode Wilki 16” /a) pokaz przeźroczy z komentarzem (jest film); b) Pr. Kwiek i Ania Molska (dziękuję!) odtwarzają tematyczne (!) wystąpienie KwieKulik na bazie „Działań na Głowę” podczas międzynarodowych „Spotkań Krakowskich”, BWA, Kraków 11.1981.)/; Festiwal Sztuki Dźwięku i Obrazu, Akademia Sztuki, Szczecin 05.11.2016.

561. Na Facebook /„Macica jest własnością społeczną” – „mem” z moim hasłem wykorzystujący Dzieło Liliany Piskorskiej: „Autoportret z pożyczonym mężczyzną” z cyklu „Sposoby kamuflażu we współczesnej Polsce”/; 11.11.2016.

562. Na Facebook /okładka Plus-Minus nr. 47/2016 z napisem: Anegdota-Grafika z dnia 20.11.2016. Z cyklu „Rozdzielenie Farby od Anegdoty”. PRZYSZŁA GALERIA SZTUKI AWANGARDOWEJ „VANGART” (Wysokiej, Procesualnej). Pr. Kwiek ©. Cena 333 000 zł. English: THE FUTURE GALLERY OF VANGUARD ART: ‘VANGART’. Anecdote-Graphic Art 20.11.2016. From the cycle „Separation of Paint from the Anecdote”. Pr. Kwiek ©. Price 82 250 €.

563. A. 272; podczas /Przemysław Branas: Performance „Ciągle rzucam geometryczne cienie”/; Galeria Studio, PKiN, Warszawa 24.11.2016.

564. A. 273; „Coming Out” /Najlepsze Dyplomy warszawskiej ASP/; Pl. Małachowskiego 2, Warszawa 25.11.2016.

565. Na Facebook /okładka Plus-Minus nr. 48/2016 z napisem: Anegdota-Grafika 26.11.2016. Z cyklu „Rozdzielenie Farby od Anegdoty”. Gazeta „Plus-Minus”: „ZMIERZCH ELIT”. Ja: „ALE NIE ELIT PRAWDZIWYCH, CZYLI ARTYSTÓW!” (Sztuki Wysokiej, Awangardowej, Procesualnej). Pr. Kwiek ©. Cena 332 000 zł.
English: The newspaper "Plus-Minus": "TWILIGHT OF THE ELITES". I: "BUT NOT TRUE ELITES! THAT IS ARTISTS! (of the High, Vanguard, Process Art). Pr. Kwiek ©. Price: 82 235 €/.

566. A. 274; podczas – Iza Chamczyk: „Malarstwo jako choroba”, Wernisaż; Galeria Supermarket Sztuki, ul. Grzybowska, Warszawa 27.11.2016

567. Na Facebook /Anegdota 2016.11.30. Z cyklu rozdzielenie Farby od Anegdoty. 1980.04.18-19 Warszawa, Dziekanka Gallery, Guy Shervin i John Smith, film show, in the back Reindeer Werk: Dirk Larsen (left) and Thom Puckey (right). In front PDDiU: Zofia Kulik (left), Przemyslaw Kwiek (middle). Kajetan Sosnowski (right). Gdzie Farba? Sprzedam (na płótnie!). Pr. Kwiek ©. Photo: Tomek Sikorski ©/.

568. A. 275; Galeria „Kubeł” K. Plinty, temat „Dziedzictwo” /obecna A. Twardokęs; spotkanie z Patrykiem Komorowskim i P. Kamińskim/; Teatr „Nowy”, Warszawa 07.12. 2016.

569. A. 276; Śniadanie z Moniką Powalisz i Mateuszem Szczypińskim. Galeria „Lokal 30”, Warszawa 10.12.2016.

570. A. 277; Wernisaż „Proces trwa: programowanie w wymiarze rzeczywistości” /spotkanie z K. Plintą i Galerią „Kubeł” – oczekiwanie na Jakuba Glińskiego, uczestnika wystawy „Kubła” – „Stracone pieniądze ministra”:
„Boicie się dobrej zmiany? My w Galerii Kubeł nie. Więcej, uważamy, że jest potrzebna, szczególnie w obliczu nadchodzącego Roku Awangardy – kierunku w sztuce, który od zawsze faworyzował zmianę. Z tej okazji w Kuble rozpoczynamy cykl awangardowego recyklingu, w którym stare, znane i nieciekawe zamienia się w interesującą i ożywczą propozycję artystyczną. Jest to oczywiście zmiana dokonana cudzym kosztem. Ktoś lub coś musi zostać wrzucone do Kubła i przez to jasno zdefiniowane jako śmieć, dzięki czemu będzie mogło odrodzić się jako obiecująca sztuka.
Trzymając się bliskiej galerii estetyce papierków wrzuconych do kosza, naszą pierwszą ofiarą stały się instytucjonalne wyroby papiernicze. Drogie, brzydkie i źle zaprojektowane, stanowią dobitny przykład tego, jak marnuje się publiczne fundusze. Miejskie, unijne, a także pieniądze naszego ulubionego ministra kultury Piotra Glińskiego – kulturalnego kaskadera, dżudoki i post-lewaka.
Żeby sztuka faktycznie była sztuką, a nie tylko zbiorem wymemłanych świstków, tym razem do współpracy zaprosiliśmy Jakuba Glińskiego – śmieciowego ekspresjonisty, muzyka i performera, oraz prawdopodobnego i zaginionego syna Piotra. W swoich działaniach Gliński odwołuje się do irracjonalnych emocji, pewnego rodzaju dzikości serca i umysłu, która pozwala mu stworzyć coś z niczego. Gliński nie kalkuluje, lecz działa, dzięki czemu jego prace wyzbyte są nadmuchanego konceptualizmu i intelektualnej maskarady, która ma za zadanie „coś” nam udowodnić. Gliński nie sili się na przekonywanie, dlatego jego sztuka to coś, co można kupić.
Tym razem, z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia, wyjątkowo nic nawet nie będziecie musieli kupować, ponieważ zamierzamy dać wam nasze produkty w prezencie. Niech stracone pieniądze ministra choć raz przydadzą się na coś!”/; Galeria „Różnia”, Warszawa 10.12.2016.

571. A. 278; Promocja 15. nr. Magazynu „Szum” i spotkanie prowadzone przez K. Plintę – „Czy po ASP istnieje życie?” /w zw. z wystawą Dyplomantów ASP – patrz: App. 273; po spotkaniu „party” w knajpie: rozmowa z K. Szrederem, Agatą Pyzik, A. Mazurem, J. Banasiakiem, ; w 15. „Szumie” reprodukcja 4. stron artykułu M. Małkowskiej w dodatku do „Rzeczypospolitej” „Plus Minus” „Dwie Strony Skandalu” z naniesionymi rękopiśmiennie na ten artykuł moimi komentarzami – transpozycja tych komentarzy na druk i z komentarz do tych komentarzy/; Galeria „Salon ASP”, Warszawa 15.12.2016. (notatki)

572. A. 279; Iza Chamczyk „Kup sobie kawałek obrazu” /akcja „odkrawania” z większej całości „obrazu” olejnego przez kupującego/; Pracownia Autorki na Grochowskiej, Warszawa 18.12.2016.

▪ Bez numeru (między App. 279 a A. 280). Agnieszka Szewczyk z Muzeum ASP u mnie /pokazałem na PC-cie slajdy z Dyplomu, „Obiekt Rzeźbiarsko Fotograficzny” (Cisak)/; Dąbrowa 13.01.2017.

573. Na Facebook /„1971, Działanie na smołę, żółć olejną, płótno i ogień”, 22.05.2015. 17. Międzynarodowy Festiwal Sztuki „Interakcje”, Ośrodek Działań Artystycznych, Piotrków Trybunalski 19-22.05.2015 (Uwaga: inne zdjęcia niż poprzednio)/; 16.01.2017.

574. A. 280; Na Wernisażu wystawy „Video killed the TV Star?” /Rozmawiałem z Mariką Kuźmicz, Pawłem Kwiekiem (przez telefon); participating artists: Józef Robakowski, Paweł Kwiek, Jolanta Marcolla, Andrzej Różycki, WojciechBruszewski, Videofreex/; Fundacja „ARTon”; Warszawa 10.01.2017.

575. A. 281; Spotkanie FNAS: promocja – dyskusja wokół najnowszej książki Małgorzaty Stępnik „Outsiderzy, Mistyfikatorzy, Eskapiści”. Sala audio-wizualna Wydz. Grafiki ASP, Warszawa 18.01.2017. (notatki)

576. A. 282 a), b); a) Olga Kowalska „Obietnica Sukcesu!”; b) Kawiarnia „Niespodzianka” (byli: K. Plinta, A. Twardokęs, I. Rusicka, P. Policht, O. Polisiewicz, A. Ciabach); Gal. Studio PKiN, Warszawa 19.01.2017

577. Na Facebook: Anegdota 2017.01.28 „Plus Minus” nr 4-2017 /Trump, kiedy Pr. Kwiek w „Zachęcie”?/.

578. A. 283 a), b) /a) spotkanie ze Sławomirem Magalą, kawiarnia „Wolna Europa”; b) „Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, Intymność jako tekst”; cytat: „wystawa prezentuje różnorodne głosy w poezji i sztukach wizualnych, dla których wspólnym rodzajem ekspresji jest narracja w pierwszej osobie i konfesyjny charakter wypowiedzi, a reprezentowanie siebie w języku staje się procesem walki o podmiotowość twórcy. Twórcy wystawy przyglądają się zwrotowi ku emocjom i osobistemu doświadczeniu we współczesnej kulturze w ostatnich latach: nie tylko w samej twórczości artystów, ale również w dyskursie i języku protestu, w afekcie dostrzegając język krytyczny i nowe narzędzie uprawiania krytyki kultury. Na wystawie zaprezentowane zostały różnorodne wypowiedzi w pierwszej osobie: operacje słów na słowach i interwencje na uczuciach i myślach, przybierające postać tekstu, zapisu głosowego, klipu wideo oraz obiektu; prace twórców, którzy nie stronią od poruszania tematów trudnych, intymnych, skoncentrowanych na emocjach i osobistym doświadczeniu, rozmywających granice między życiem codziennym a twórczością, między wyznaniem a autokreacją, między opowieścią a tożsamością narratora.
W czasach, kiedy praktyki społeczne zorientowane na dystans i ironię traktują z podejrzliwością kategorie takie jak szczerość i autentyczność, wystawa usiłuje zrehabilitować słowa i obrazy jako narzędzia samoświadomości. Zadaje pytanie o to, na ile wyznanie może wykraczać poza narcystyczny wymiar mówienia o „sobie”, a stanowić źródło komunikacji oraz identyfikacji dla odbiorcy. Wystawie towarzyszyć będą odczyty poezji, performanse, jak również cykl Muzeum Otwartego, który rozegra się wokół afektów i polityki wyznania. Przyjmie on wyjątkową formę dzięki Young Girl Reading Group, nomadycznej grupie dyskusyjnej zainicjowanej przez artystki Dorotę Gawędę i Egle Kubolkaite. Gawęda i Kubolkaite od 2013 roku regularnie spotykają się w różnych miejscach – prywatnych i publicznych, by inscenizować performatywne czytania na głos najbardziej aktualnej myśli krytycznej. Włączając do dyskusji publiczność i próbując odpowiedzieć na pytanie, co dzieje się w momencie, kiedy „dziewczyna zabiera głos”, artystki kreują przestrzeń wymiany, pragnienia i afektywnego czytania siebie poprzez tekst. [Zuzanna Bartoszek, Hannah Black, Julien Creuzet, Lilii Reynaud Dewar, Cécile B. Evans, Dorota Gawęda i Eglė Kulbokaitė, Jakub Głuszak i Joanna Jurczak, Konrad Góra, Caspar Heinemann, Barbara Klicka, Aldona Kopkiewicz, Chris Kraus, Xu Lizhi, Eileen Myles, Jaakko Pallasvuo, Agnieszka Polska, post-noviki, Fazal Rizvi, Bunny Rogers, Steve Roggenbuck, Megan Rooney, Andrzej Szpindler, Julia Szychowiak, Adela Truścińska, Amalia Ulman, Audrey Wollen, Dena Yago, Ewa Zarzycka]/; MSN, Warszawa 26.01.2017.

579. A. 284; „Notatki z Przestrzeni”, Wystawa Indywidualna prof. Jerzego Jarnuszkiewicza /wpis 1. Pr.K na Facebooku pod zdjęciami K. M. Bednarskiego: „»Donatello PRL-u« (PRL nie w złym sensie). Tak bym w sumie określił artefakty Profesora i Jego Apollińską postać. To pochwała! Tylko zazdrościć, że tamten historyczno-polityczny okres Polski miał takich Rzeźbiarzy. Fachowców! Pedagogów. W pełni wykorzystanych. Kudy tam do okresów: schyłku PRL-u, Solidarności, UW, AWS-u, Platformy, a teraz PIS-u (rozpacz! – patrz J. Kucaba, czy chociażby ten amator, co wylepił podobiznę śp. Lecha Kaczyńskiego, itp.). To z jego pracowni, Jarnuszkiewicza – o paradoksie (i przy udziale O. Hansena) – wyszła pierwsza generacja światowej klasy Polskich Procesualistów (»Działających«): Dokumentujących Reistów-Medialistów; Medialnych Omnibranżowych: Antropologów, Onirystów-Metafizyków, »Instalatorów«... Często twierdzących, że tak właśnie ma wyglądać poszerzone pojęcie »Rzeźby«! Czyli »Sztuki Wysokiej«! Stało to się w końcu lat 60-tych ubiegłego wieku. I od początku lat 70-tych zaczyna się powolny systematyczny upadek »sytuacjonistyczny« tych ludzi, upadek korzystania Państwa i Społeczeństwa z ich »wytworów«, myśli... na tle zmieniających się konstelacji politycznych, ustrojowych – aż do »dna« obecnego! Jednak na tym dnie, prężnie i witalnie działa młodzież (wiem, bo osobiście sprawdziłem) – Adepci Sztuki, dla której to środowisko – zakresy pojęciowe, techniki i sposoby podejścia do rzeczywistości wypracowane przez uczni Jarnuszkiewicza – są jak woda dla ryby, czy powietrze dla ptaka. Lodołamacz nieubłaganego postępu jest pod coraz większą »parą«. Witalną. By mógł wykonywać swoje zadanie, czyli »lodołamać«, musi być wkoło niego »rzeka« lodu. Tak jak teraz! Choć w tym lodzie tkwi masa »ekranowych« błyskotek po 5 zł! I szeregi biednych skostniałych ludzi uchwyconych tych »atrakcji« pokurczem dłoni. Pokurczem wywołanym nieuchronnością śmierci. Po życiu w nieakceptowanym świecie”.
Wpis 2. z dnia 01.02.2017 w odpowiedzi dla Michelle Guka Visual Art: „Silne geny, bo wnuk podobny (aparycją) do Dziadka! Natomiast największą zaletą Jerzego J. było pozostawienie nam całkowitej wolności (nie anarchii) w wyborze mediów i otwartość na inne »branże« Sztuki i niekonwencjonalne formy »bycia Studentem«! Będąc znakomitym realistą klasycznym, On sam swoją twórczością nie przekroczył okresu Konceptualizmu, Medializmu i dalej (wcześniej z sukcesem sam się »przestawił« na »rzeźbiarską abstrakcję przestrzenną«). Zrobili to dopiero Jego Uczniowie (przy dużym wpływie Hansena i bieżących »gorących« zmian »w Sztuce«). Bycie w tej Pracowni w synchronii z aktualnymi światowymi wydarzeniami na polu Sztuki i polach zachowań społecznych było czymś naturalnym. A nie zapominajmy, że nie było Internetu. Więc dzisiaj takie »bycie« – oczywiście jest, ale to zupełnie co innego!
No i przy okazji wyjaśnijmy tu zasadniczą kwestię: JJ nic mnie z »Klasycznej Rzeźby« nie nauczył! Do Jego pracowni przeniosłem się powtarzać (!) rok, po roku zmarnowanym na ówczesną Akademicką suchą sztampę rzeźbiarską u Tadeusza Łodziany (którego »uczyć kazał« Marian Wnuk), a który postawił mi dwóję na koniec roku „z Rzeźby”! Przepisy kazały powtarzać rok! Przed Łodzianą praktykowałem 2 lata klasykę u L. Nitschowej (twórczyni Syrenki W-wskiej). A przed Akademią 4 lata uczyła mnie rzeźby Helena Stachurska (uczennica - asystentka) Xawerego Dunikowskiego oraz rysunku i malarstwa Nina i Czesław Wdowiszewscy (Bractwo św. Łukasza). A jeszcze wcześniej (od 10 roku życia) tego samego, profesjonalna malarka Irena Żabianka. Tak więc »przychodząc« do JJ rzemiosło klasyczne (Rzeźbę: akt, portret) miałem w małym palcu (można sprawdzić). Mogłem się zająć »programem własnym«, będąc profesjonalnym Rzeźbiarzem - Procesem, »Rzeźbą w płynie« (termin PrK), Dokumentacją, »Zachowaniem się«, Współdziałaniem. A »Rzeźbiarska Abstrakcja Przestrzenna« a la JJ i inne komponowanie tematycznych, czy abstrakcyjnych »zamkniętych« brył rzeźbiarskich jako »personalna« kreacja artystyczna nie wydawała mi sensowna. Z krytyczną refleksją dodam, że do dnia dzisiejszego ani prywatna osoba, ani Państwo Polskie nie »wygenerowały« wobec mnie jakiegokolwiek zamówienia realizacyjnego (które nie byłoby miałką chałturą, a i te skończyły się całkowicie »za wolności«, doprowadzając mnie do chronicznego »stanu bezrobocia«)!. Czyli studiowałem 7 lat! Co najmniej o 3 lata za długo (ale w rezultacie powstało KwieKulik!)! A u JJ Dyplom z »Rzeźby« (w cudzysłowu) zrobiłem z wyróżnieniem (JJ powiedział w dyskusji podyplomowej: »...to nie był jeden Dyplom, to było parę Dyplomów!...«). »Uczeń«, nie zawsze »rezultuje« pochodnymi »artefaktami” - jest „małym nauczycielem”. Nie mogącym się „oprzeć” „atrakcjom” Profesora. A to, że jest inny „w rezultacie« (choć z podobnym zasobem umiejętności), to może być zasługa właśnie tolerancji nauczyciela. Warto o tym pamiętać, oglądając wystawę JJ w Zachęcie”/; Narodowa Galeria Sztuki „Zachęta”, Warszawa 27.01.2017.

580. A. 285; „Fantastyczna Chemia: dysfunkcja dysfunkcji” /ze wstępu: „Gdyby Donald Trump został artystą, to jakie obrazy by malował? Kto wie, być może podobne do tych, które mógłby stworzyć Steve Jobs ze Stevem Wozniakiem w ekstatycznych chwilach burzy mózgów poprzedzających założenie firmy Apple. Ich obrazy nie byłyby z kolei tak znów odległe od malarstwa Jakuba Juliana Ziółkowskiego, który tak naprawdę ma dużo więcej wspólnego ze Zbigniewiem M. Dowigiałło, niż moglibyśmy przypuszczać, a na pewno więcej niż podejrzewa on sam. Przykłady tego typu dwuznacznych powiązań można mnożyć, ale jeśli szukać ich wspólnej praprzyczyny, należałoby wskazać jedną, prostą i uniwersalną dla całej ludzkości – głód intensyfikacji.
Fantastyczna Chemia: dysfunkcja dysfunkcji to wystawa, po której latają anioły. Świat Phantastica spotyka się tu z rzeczywistością Energetica, a wyłaniająca się z niego wizualność stanowi – cytując Urszulę Kamińską z wywiadu udzielonego portalowi eprawda.pl – „idealną mieszaninę religii, transu, zabawy i biznesu”. Styl ten, nazwany przez nas roboczo „Fantastyczną Chemią”, charakteryzuje twórczość prezentowanych na wystawie artystek i artystów, którzy sięgają po niego z różnych względów. Czasem są to poszukiwania duchowe, innym razem próba kumulacji energii, fascynacja popkulturą, nostalgia za dzieciństwem, strach przed śmiercią lub chęć doświadczenia czystych emocji nieskażonych pseudointelektualnym usprawiedliwieniem.
Jako zjawisko, Fantastyczna Chemia ma swoje korzenie w starożytnych religiach natury, tradycji sztuki awangardowej, czerpie również ze spuścizny kontrkultury. Nie jest jednak ich bezpośrednią kontynuacją, ale paradoksalną odpowiedzią na wykastrowanie z naszej świadomości społecznej prawa do doświadczenia transcendentalnego. Prezentowane na wystawie prace można uznać za świadectwo poszukiwań tego utraconego dziedzictwa; co jednak zastanawiające, ich zestawienie prowadzi do wydobycia esencji estetyki czasów późnego kapitalizmu, w których emocje, jako narzędzie władzy i kontroli, zaczynają odgrywać większą niż dotychczas rolę./; Kuratorzy: Wiktor Kołowiecki i Karolina Plinta [Martyna Czech, Marek Rachwalik, Teresa Starzec, Gregor Różański, Urszula Kamińska, Ada Karczmarczyk „ADU”, twórcy Internetowi]; Galeria „Różnia”, Warszawa 28.01.2017. (notatki)

581. A. 286 a), b); a) wystawa Karoliny Jabłońskiej, Tomasza Kręcickiego, Cyryla Polaczka – Galeria „Potencja” – w Galerii „Raster”. /"Piekielna szosa", "Dżdżownice", "Mara nocna", "Duszenie", "W cycek" – te i inne obrazy, namalowane w ostatnich miesiącach, tygodniach i dniach, pokażemy na wystawie trzech młodych artystów pracujących na krakowskim Zabłociu. Tytułowa potencja to nazwa niewielkiej galerii, którą wspólnie prowadzą, ale też wyraz wilczego apetytu: na nieudawane emocje, codzienne malowanie i chwytające za gardło obrazy. Warszawska premiera najbardziej obiecującej formacji malarskiej ostatnich lat/. Rozmawiam ze Zbigniewem Liberą. b) „Bal Hejtu” /godz.21. w pracowni Izabeli Chamczyk przy ul. Grochowskiej: przebieram się za „Krepinę”/; Warszawa 04-05.02.2017.

582. Na Facebook: Anegdota 2017.02.04 „Plus Minus” nr 5-2017 /O. Jędrzejczak, „Antek” B. Prusa: śmierć Rozalki/.

583. Na Facebook: Anegdota 2017.02.11 „Plus Minus” nr 6-2017 /Anegdota 2017.02.11 sob. Z cyklu „Rozdzielenie Farby od Anegdoty”. Appearance 286 b); Pr. Kwiek przebiera się za krepinę (bibułkę marszczoną), kostiumowy „Bal Hejtu”, Pracownia Izy Cha, Warszawa 04-05.02.2017. „Plus Minus” nr 6-2017: „CO CIĘ NIE OŚMIESZY, TO CIĘ WZMOCNI”. Ja: „NIE MA SIĘ Z CZEGO ŚMIAĆ! MOJA KREPINA MA 47 LAT, A PAN MINISTER PIOTR GLIŃSKI CIĄGLE MI „WISI” 35 000 ZŁ. Cena 344 400 zł. Pr. Kwiek ©. A co z Farbą? Sprzedam (na płótnie !, osobno).
English: The Anecdote-Graphic Art 2017.02.11. From the cycle ‘Separation of Paint from the Anecdote’. Appearance 286 b); Pr. Kwiek changes for the crepe paper (crimpy tissue paper), costume ball of Hejt, Iza Cha's Studio, Warsaw 04-05.02.2017. The newspaper ‘Plus-Minus’ No. 6/2017: ‘WHAT WILL NOT RIDICULE YOU, THEN WILL STRENGTHEN YOU’. Me: ‘IT IS NOT WHEREOF TO LAUGH! MY CREPE PAPER IS 47 YEARS OLD, AND MR. MINISTER PIOTR GLIŃSKI CONSTANTLY SHOULD BE PAYABLE ME 35 000 ZLOTY’. Price 75 840 €. Pr. Kwiek ©. And what with the Paint? For sell (on the canvas !, separately).

584. A. 287; „Poczwórne Urodziny” /Urodziny Karola [Komorowskiego], Karoliny [Plinty], Rafała czy Przemysława [Kwieka]? Walentynki, ostatki karnawału? Powodów do odwiedzenia Różni jest wiele. Zapraszamy was serdecznie 11 lutego! Podczas Imprezy wręczyłem K. Plincie prezent do Jej „Kubła”, „w temacie” „Dziedzictwo”. W „Oprawie Kwieka” zdjęcie i post na Facebook: Anegdota 2017.02.04 „Plus Minus” nr 5-2017, O. Jędrzejczak, „Antek” B. Prusa: śmierć Rozalki/; „Różnia", Warszawa 11-12.02.2017.

585. Agnieszka Szewczyk z Muzeum ASP u mnie /pokazałem mój Dyplom (Babę) „analogowy” tzn. powiększenia i zdjęcia papierowe; zrobiła mnie zdjęcie z Mrucią (kotka) i tego samego dnia umieściła na Facebooku; dostało ponad 100 lajków/; Dąbrowa 14.02.2017.

586. A. 288; Otwarcie wystawy Mateusza Kuli „Wykopaliska” w Bank Pekao Project Room; CSW, Warszawa 16.02.2017.

587. A. 289; Jarosław Paluch „Post Mortem. Mydełko Toaletowe” /Performance Marka Koniecznego; Kuratorzy: Monika Szwajewska, Marcin Krzyżanowski/; Galeria XX1, Warszawa 21.02.2017.

588. Na Facebook: m.in.: 30 stycznia 2017: „Plus Minus” nr 4/2017: „Raport o stanie Kościoła, ALFABET KŁOPOTLIWYCH KSIĘŻY”. Ja: „UMIEM CZYTAĆ I PISAĆ!!! + DLA TEGO JESTEM ARTYSTĄ, BO PRACUJĘ ZA DARMO!; 7 lutego 2017: App. 49; „SĄD OSTATECZNY”…; 8 lutego 2017: …Oto przykład możliwości wzorowego wykorzystania Performance. 2 zdjęcia z „Polskiego Duetu 1” KwieKulik (1984; KK ©)…; 12 lutego 2017: „Bal Hejtu”, Pracownia Izy Cha, Warszawa 04-05.02.2017. „Plus Minus” nr 6/2017: „CO CIĘ NIE OŚMIESZY, TO CIĘ WZMOCNI”; 15 lutego 2017: „Dziewczynka ze smartfonami” …; 18 lutego 2017: „Plus Minus” nr 7/2017: „…NOWY CAR EUROPY”…; 25 lutego 2017: Anegdota 2017.02.24 pt. Z cyklu „Rozdzielenie Farby od Anegdoty”. „Polityka” 8/2017: „…60 lat złudzeń…”…; 26 lutego 2017: Anegdota 2017.02.25 sob. „Plus Minus” nr 8/2017: „WYKLĘCI …”…

589. A. 290; „Stała Kolekcja, Stała” /Interwencje na kolekcji, pierwsza odsłona eksperymentalnego projektu młodych artystów-kuratorów (=autorów), którzy pracują z kolekcją Galerii Studio: Barbary Gryki, Agaty Rucińskiej, Igora Sekuły. „Za pomocą różnych mediów interpretujemy kolekcję, próbujemy ją wprawić w ruch, przetworzyć, oswoić. (…) przedstawiamy proces ożywania i używania kolekcji przy pomocy filmu,fotografii, dźwięku i performance…”/; Galeria Studio, Warszawa 03.03.2017.

590. A. 291; „Manifa” /Post na Facebooku: Appearance 291: ul. Nowy Świat, godz. 16:45, niedziela, 5 marca 2017. Pr. Kwiek prowadzi warszawską Manifę. Niesie „puste” hasło! Czyż uczucia potrzebują słów!? (załączone zdjęcie) Pr.K. ©. Cena 340 000 zł. Appearance 291: Nowy Świat (New world) street, h. 16:45, Sunday, March 5, 2017. Pr. Kwiek leads the Warsaw ‘Manifa’ (Women's right demonstration). Carries a ‘blank’ slogan! Feelings need no words! Pr. K. ©. Price 64 000 €. Łącznie Lajków: 126 (!). Lubią 108, Super 17, HaHa 1/; Warszawa 05.03.2017.

591. A. 292; Strajk Kobiet /zrobiłem selfie w brązowym berecie na tle napisu jw. – użyłem w Anegdocie z dnia 2017.03.06, jako zdjęcie do spreparowanej „Do Rzeczy” nr 10/2017: „KACZYŃSKI TO WYBITNY STRATEG… 29 Lajków/; Warszawa 08.03.2017.

592. A. 293; Imieniny Pawła Kwieka na Grodzieńskiej /Obecni: Bartosz Kowalski, Paulina Jedrzejewska, Krzysztof Wojciechowski, Antonina Krzysztoń, Krzysztof Furmanek, Marek Goździewski, Ambroziak. Paweł był w złym stanie, ma jechać niebawem do White Chapel Gallery z Mariką Kuźmicz. Przywiozłem jedzenia za 100 zł, w tym ulubione przez Pawła pieczone kurczaki. Słuchano płyty Krzysztoń, oraz oglądano najnowsze unikatowe albumy fotograficzne, które wydał za stypendium zeszłoroczne. Fantastyczne!! Jego Karinka (którą kocha) powędrowała wcześniej do Drewnicy (Paweł zadzwonił po pogotowie)/; Warszawa 11.03.2017.

593. A. 294; Agata Bogacka Obrazy /zaskoczenie: tylko pomalowane w geometrie ściany; zrobiłem parę zdjęć; rozmowa z Armanem Galstyanem: zrealizował w narzucie Papieża na tę skandaliczną „Klątwę” w Powszechnym; główna aktorka dostała (je?) 400 zł. za występ (albo w ogóle) i wyrzucili ją za to z serialu, gdzie grała; spektakl b. chwalił – że rewelacyjny. Rozmawiałem z Bogacką i z Wasilewskim, prof. od plakatu na ASP – Bogacka była Jego studentką; jak wracałem, dobiegając do 33 przewróciłem się w chlapę/; Galeria Dawid Radziszewski (Krochmalna 3, 00-864), Warszawa 18.03.2017.

594. A. 295; „Chcemy zdrowo żyć – performans” /„Performerskie nowalijki”. Prezentacja owoców przesilenia wiosennego, młodzieńczej radości, performerskiego objawienia, eksplozji twórczej ekspresji, suchego łoskotu i czekoladowego proszku. Otwarte głowy, szczerość przekazu, niewinność szczenięcego serca, erupcja nieopierzonych diamentów. Sara Czyż "$stawiamy na rozwój"; Maria Marianowna (Maria Śmiszek) To live or living room; Dominika Hoyle "Zawał? Udar?"; Mateusz Kowalczyk "Opiekunom dziennym - często przemęczonym i wypalonym - mogą pomagać wolontariusze"; Olga Winiarczyk Ząb za ząb; Irmina Rusicka Prawdziwy Polak kocha polskie Artystki; Kasper Lecnim Za letnich i zobojętniałych; Basia Gryka Miłosne łowy, zagnie parol na objawienia%#@; Julia Golachowska Wszystko ma swój czas; Agata Rucińska We are fresh treasures; Szymon Kaniewski nie wszyscy wygrali. Chcemy podzielić się z Wami swoimi twórczymi odkryciami i nie tylko, a może czymś więcej... Wystąpienia, jako finał kilkudniowych Warsztatów Waldemara Tatarczuka. Robiłem notatki na „Karcie”. Po – rozmowy z W.T. i uczestnikami w Eufemii/; Galeria Salon ASP, Warszawa 22.03.2017.

595. A. 296; „Możliwość Rzeźby – Pracownia Jerzego Jarnuszkiewicza w Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych” /Pełny mój Dyplom: 266 slajdów + papierowa „Baba” z nowym „Czaso-skutkiem Estetycznym”, tzn. z nałożonymi na nią 16. kolorowymi zdjęciami o wym. 18x24 cm w tzw. „Oprawie Kwieka”. Zdjęcia to: przebieranie się za krepinę i tańce w tym przebraniu na „Balu Hejtu” w Pracowni Izy Cha na Grochowskiej w Warszawie 04-05.02.2017 (patrz App.286 b. i punkt 583). Kuratorka: Agnieszka Szewczyk z „Muzeum ASP”/; Galeria „Salon Akademii”, Akademia Sztuk Pięknych, Warszawa 30.03.2017.

596. A. 297; „Pattern Recognition” /Wystawa Juliana Palacza, Ryszarda Winiarskiego i „koncert” elektroniczny Mikołaja Tkacza. Kuratorka: Anna Ciabach z Galerii „Monopol”. Rozmawiałem z Kaliną, Niksińskim, Skwarcanem, z historyczką Sztuki z Gdańska, która świeżo wydała książkę z reprodukcjami PrK i KK/; Austriackie Forum Kultury, Warszawa 03.04.2017.

597. A. 298 a), b); a): Jerzy Boniński malarstwo – Galeria XX1; b): Aura Rosenberg „Anioł Historii”, PKiN, Galeria Studio /rozmawiałem z Niksińskim: powiedział, że na targach w Bazyle Szymczyk zapłacił za dużą salę (ceny za metr kw.!!) i w niej wystawiła Galeria „Raster” tylko (!) Sasnala! Po tym niebywałym wyczynie, na drugi dzień Sasnal powindował w górę/; Warszawa 04.04.2017.

598. A. 299 a), b), c); a): dyskusja o S.Szukalskim przy wystawie „Późna Polskość” (Rypson, Kozak, …), CSW, Warszawa 06.04.2017; b): dyskusja przy wystawie „Późna Polskość” (Sowa, …), CSW, Warszawa 11.04.2017; c): Spotkanie z K. Plintą i Jej Galerią „Kubeł” (Plinta miała w kuble różową silikonową płaską formę negatywu przemówienia Papieża J. Pawła; obecna Rusicka + Minciel, …), Kawiarnia „Amatorska”, PKiN, Warszawa 11.04.2017.

599. ▪ App. a), b) bez numeru (między App. 299 a App. 300). a): Oprowadzanie Kuratorskie Agnieszki Szewczyk po wystawie „Możliwość Rzeźby”, Salon ASP 24.04.2017; b): Finisaż tej wystawy i oprowadzanie Kuratorskie A. Szewczyk i Grzegorza Kowalskiego, prezentacja Katalogu /G. Kowalski, przy mojej prezentacji slajdowej i dyplomowej „Babie”, w uzupełnieniu komentarza A. Szewczyk powiedział: „…to jest najlepsza praca na wystawie… Jest to też ilustracja powiedzenia, że jeśli dziecko chce poznać zabawkę, to musi ją zdekonstruować, czyli zepsuć… tutaj ta dekonstrukcja generuje jednocześnie poetykę…”. Agnieszka zaś podkreśliła, że po raz pierwszy zastosowałem kolorowe przeźrocza (w odróżnieniu od czarno białej dokumentacji pozostałych uczestników), co spowodowało nowatorską fascynującą estetykę zdokumentowanego procesu. Inny zwiedzający powiedział mi, że moja projekcja b. podobała się młodym – na finisażu było ze 30-40 osób/; Galeria „Salon ASP”, Warszawa 28.04.2017.

600. A. 300 a), b) 19 Interakcje 2017 /a) Focus: „Profetyka Probabilistyczna” 11.05.2017; b) „Szkoła Działań” 12.05.2017/; Ośrodek Działań Artystycznych, Piotrków Trybunalski 08-12.05.2017.

601. A. 301 a), b), c) „Film-Rajd” Romana Dziadkiewicza /a): Dzień pierwszy – Szpital w Kobierzynie – przejście po gruzowisku, nocleg w namiotach, 26.05.2017; b): Dzień drugi – owce, nocleg boisko w lesie, 27.05.2015; c): Dzień trzeci – wędrówka po lesie, poranek przed namiotami, konstrukcja „Pustego transparentu”, mój „wykład” o „Pustym haśle”, przejście autostradą, piknik w Kobierzynie, przed Szpitalem, 28.05.2017. Kraków.

602. A. 302; „Parada Równości” /Post na Facebook: Anegdota 2017.06.03 sob. Z cyklu „Rozdzielenie Farby od Anegdoty”. „Plus Minus” nr 22-2017: „Jak daleko zajdzie MAŁGORZATA WASSERMANN”. Ja: „Jak daleko zajdzie Pr. KWIEK? WOLNOŚĆ JEST PRZED RÓWNOŚCIĄ!”. Klucz: „Podłączenie” (termin Pr.K. i KK) do „pustego” transparentu z „Manify” (Appearance 291, ul. Nowy Świat, godz. 16:45, niedziela, 5 marca 2017. Pr. Kwiek prowadzi warszawską Manifę. Niesie „puste” hasło! Czyż uczucia potrzebują słów!?). Dzisiaj, tj. w sobotę 03.06.2017 r., podczas W-wskiej „PARADY RÓWNOŚCI” niesie także „puste” hasło, ale przypominające literę „W” [patrz wmontowane zdjęcia]! Bo WOLNOŚĆ jest przed RÓWNOŚCIĄ! WOLNOŚĆ NIE MA HASŁA! Ludzie nie są równi (geny, edukacja, zamożność). Pr. Kwiek ©. Cena 333 000 zł. A co z Farbą? Sprzedam (na czerpanym papierze, osobno)!/; Warszawa 03.06.2017.

603. ▪ A. bez numeru (między App. 302, a App. 303). „Spotkanie z Artystką” /Oprowadzanie kuratorskie i spotkanie z Izą Chamczyk na wystawie "Grubo" – omawia swoje obrazy, min. obraz namalowany dla Pr.Kwieka (z „bąblem” – zawieszony pod sufitem, w kolorystyce moich postów na Facebooku)/: Galeria Apteka Sztuki,Warszawa 09.06.2017.

604. A. bez numeru 2 (między App. 302, a App. 303). Umieszczone na Facebooku: WSTYD! „TAK WIDZĄ. PANORAMA FOTOGRAFII WĘGIERSKIEJ” /Oficjalna nota: „W historii fotografii światowej dzieła artystów węgierskich zajmują osobne miejsce. Nie sposób dziś napisać jej dwudziestowiecznego rozdziału bez uwzględnienia ich znaczącego dorobku. Wystawa skupia się na pracach światowej sławy fotografów, takich jak André Kertész, Brassaï, Robert Capa, Márton Munkácsi, László Moholy-Nagy, György Kepes, Lucien Hervé i Éva Besnyő. Zachowując układ chronologiczny, szczególny nacisk położono na intertekstualność, czy może raczej na poczucie interwizualności. Fotografie zaprezentowano w mało dotąd rozpoznanych kontekstach – zarówno obok dzieł mistrzów, jak i współczesnych, dzięki czemu można dostrzec istotne wpływy, którym podlegali autorzy w procesie wypracowywania własnego języka fotograficznego. Prace kolejnych pokoleń artystów złożyły się na całościowy i bogaty przegląd fotografii węgierskiej”. MOJE WRAŻENIA PO WERNISAŻU: Od końca lat sześćdziesiątych zaczynają się pojawiać prace osób, których nazwiska już wtedy KK znali i poznawali – aż do dnia dzisiejszego – sami też robiąc zdjęcia (nie jako fotograficy!). Przedtem zgoda: FOTOGRAFIE (!) Węgrów znakomite. NADUŻYCIE! Te prace z tego okresu, zaliczone tu do „Fotografii Węgierskiej”, to z jednej strony prace Konceptualistów (zdjęcia), a z drugiej Performerów (dokumentacja, czyli też zdjęcia): w obu wypadkach zdjęcia. Ale to nie ma nic wspólnego z tzw. „fotografiką”, z autorami uprawiającymi tę branżę – fotografię dla fotografii (jak było wcześniej)! A wystawa miała oficjalny charakter – Ministrowie Spraw Wewnętrznych byli obecni. JA SIĘ PYTAM: A GDZIE SYMETRIA? Gdzie oficjalna międzynarodowa wystawa Narodowej Fotografii Polskiej tak ujęta, tzn. z wystawionymi wszystkimi Polskimi Artystami Konceptualnymi, Postkonceptualnymi (Anda Rottenberg: „…całe te postkonceptualne towarzystwo…”!), wreszcie Performerami i Appearance'rami (przecież Performance, nie mówiąc o Appearance, to nie Sztuka!) – działającymi od końca lat sześćdziesiątych, aż do dziś? I nazwana tak, jak Węgierska – że to zjawisko najwyższej rangi Artystycznej w skali światowej?! Przecież nasza, tak zrobiona i „upijarowana” – czapką by nakryła Węgierską! (Uwaga: nie ja wprowadziłem tu kategorie „lepsze-gorsze”). WSTYD! Dom Fotografii Mai Manó w Budapeszcie, Centr. Fotografii Współ. im. Roberta Capy w Budapeszcie. W związku z Rokiem Kultury Węgierskiej w Polsce 2016-2017. Partnerzy wystawy: Rok Kultury Węgierskiej w Polsce, Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Handlu Węgier, Instytut im. Balassiego – Węgierski Instytut Kultury w Warszawie. Kurator wystawy: Gabriella Csizek/; Muzeum Narodowe, Warszawa 12.06.2017.

605. ▪ A. bez numeru 3 (między App. 302, a App. 303). Katarzyna Mirocha zadaje pytania Pr. K. /dwugodzinny wywiad; dałem Jej kat. z Banff, kat. „Awangarda Bzy M…” Pr.K. w DAP-ie, „Sztukę Kryt. J. Truszkowskiego, kat. Pr. K. z Piotrkowa, kat. „Działania na Głowę” KK z Lublina; spotkałem Małgę Kubiak (jest w Polsce na stałe)/; ASP, kawiarnia „Vege”, Warszawa 14.06.2017. /nagrywane/.

606. Niepubliczne Dokumentowane 9-cio „Krokowe” („Fazowe”) „Działanie” na Truskawki, Szyszki (z własnoręcznie zasadzonej sosny), Krawaty Pr.K. i własną Głowę. Cel: umieszczenie zdjęć na okładce „Polityki” nr 25-2017, wraz z hasłem: „Koniec szkoły. Ale nie Szkoły »Działań« KK i PrK: Proces, Sprawność, Konsekwencja, Osoba, Moc, Integracja, Współdziałanie, Ad hoc(izm), Niemonotoniczność, Tolerancja, Sezonowość, Honor, Ojczyzna, Euro Natychmiast(!), Stany Zjednoczone Europy, Bezpłciowość” i zamieszczenie tego na Facebooku. Oba przedsięwzięcia wykonane tym samym dniu: 21.06.2017, Dąbrowa.

607. „Dama w Lustrze: strategie artystyczne kobiet w latach 70. XX w.” /praca KwieKulik: „Ameryka”/; Galeria Piekary i Fundacja 9/11 Art Space, Poznań 23.06-29.09.2017.

608. ▪ A. bez numeru 4 (między App. 302, a App. 303). Publiczne „Działanie” Pianą na Lilie, Róże, Niebieskie chwasty i Czerwone Porzeczki. Pomysł: „Bicie Piany”. Do tekstu: „W naszej pięknej Ojczyźnie, nawet kwiaty i owoce »Biją Pianę«. Także »Biją Pianę«: S. Cichocki, Pan Prezydent, większość polityków (media), większość dziennikarzy (prasa), większość upubliczniających sądy, Dąbrowa 23.06.2017.

609. ▪ A. bez numeru 5 (między App. 302, a App. 303). Uczestnictwo w śniadaniu i pokazie śmieci przywiezionych z Malezjii – A. Gruby, J. Górowskiej i Ł. Rotha – w Galerii A. Rayzacher „Lokal 30”. Warszawa 24.06.2017.

610. ▪ A. bez numeru 6 (między App. 302, a App. 303). „Historiofilia. Sztuka i polska pamięć” /spotkanie z Jackiem Lilpopem, który przedstawił mi swoją instalację „z szubienicą”: zamordowanie Generała E. Fildorfa „Nila”.
„Wystawa jest próbą ukazania alternatywnej postawy i nurtu w sztuce polskiej ostatnich lat. Prezentuje ona artystów, którzy uznanie przeszłości wspólnoty uważają za jeden z istotnych elementów podtrzymujących jej dzisiejsze funkcjonowanie i będących gwarantem jej przyszłości. Wystawa prezentuje prace i dokumentacje głośnych działań artystycznych takich twórców, jak: Jacek Adamas, Ignacy Czwartos, Michał Fierek, Piotr Drozdowicz, Jacek Lilpop, Andrzej Kalina, Jerzy Kalina, Marcin Kędzierski, Jakub Kijuc, Wojciech Korkuć, Grzegorz Królikiewicz, Zenona Olejniczak, Eugeniusz Rudnik, Michał Szlaga, Zbigniew Warpechowski, Jerzy Ryszard JURRY Zieliński i Akcja Alternatywna »Naszość«. Kurator: Piotr Bernatowicz, Miejsce: Stara Drukarnia Naukowo-Techniczna, ul. Mińska 65, Warszawa”/. 25.06.2017.

611. ▪ A. bez numeru 7 (między App. 302, a App. 303). Dokumentowane „Działanie” na „Koloratkę Nagłej Śmierci” i „minę” śmierci. Cel: umieszczenie zdjęcia na okładce „Plus-Minus 26/2017. Dabrowa Leśna 01.07.2017.

612. ▪ A. bez numeru 8 (między App. 302, a App. 303). Publiczne (Appearance) Dokumentowane Działanie na Czerwoną Pianę, Lilie, Róże, Żmijowce Niebieskie i Czerwone Porzeczki. Cel: umieszczenie zdjęcia na okładce „Newsweek” nr 28/2017; Dąbrowa 03.07.2017.

613. ▪ A. bez numeru 9 (między App. 302, a App. 303). XX1 „Znaki” /Rozmawiałem z Rylke, Ługowskim, Skwarcanem, Nadulską, Żukiem, Petrykiem.../; Warszawa 06.07.2017.

614. ▪ A. bez numeru 10 (między App. 302, a App. 303). „Performance, z którego jestem bardzo zadowolony” /jedzenie czerwonych porzeczek z 2. krzaków, dokumentowane: zdjęcia + film/; Dąbrowa 13.07.2017.

615. ▪ A. bez numeru 10 (między App. 302, a App. 303). „Przerwa wakacyjna”. /„Tytuł nawiązuje do terminu otwarcia wystawy, ale też wskazuje na czas, w którym dyscyplina i kryteria akademickie nie muszą obowiązywać. W wystawie uczestniczą: Marceli Adamczyk, Alkorta Ainara, Anna Banout, Jerzy Baranowski, Tymon Bryndal, Adelina Cimochowicz, Kornelia Dzikowska, Julia Golachowska, Arman Galstyan, Bartosz Głowacki, Martyna Górecka, Maria Jagłowska, Janina Jasińska, Katarzyna Kimak, Adrianna Konopka, Olga Kowalska, Kaja Kozon, Nadia Markiewicz, Agnieszka Mastalerz, Karolina Nowak, Anna Rutkowska, Nela Sapińska, Grzegorz Stefański, Anna Tosiek, Paulina Walas, Sebastian Winkler, Wanda Wolf, Marta Wódz, Weronika Wysocka, Jakub Wysocki, Anna Vostruchovaite”. Rozmawiałemz I. Rusicką. Piłem wino z K. M. Bednarskim, Rektorem Nowakiem; KMB zaprosił mnie do siebie do Rzymu/; Salon ASP, Warszawa 14.07.2017.

616. Niepubliczne Dokumentowane „Działanie” na „Rzeźbę z której jestem b. zadowolony” (stos płyt lastrikowych w ogrodzie), fioletową lilię przypadkowo oderwaną, pęknięty brudny talerz i dwie szyszki (z własnoręcznie zasadzonej sosny). Dąbrowa 17.07.2017.

617. A. 303 a), b), c), d) /a): malowanie publiczne w plenerze 2. obrazów z cyklu „Awangarda Bzy Maluje” (przez 4 kolejne dni po ok. 1,5 godz.); b): „Profetyka Probabilistyczna II” (jednorazowe ok. 40 min. wystąpienie w przestrzeni publicznej Ośrodka, z osobą towarzyszącą), 22.07.2017; c): – „Co to jest Appearance?”, „Fenomen »Pustego Hasła«”, 2 filmy: „Czoło” i „Lilie, pomidory, ogórki, Dzwon Zygmunta + 6 modeli związków dominacji z odmiennością” (ok. 40. minutowe wystąpienie typu seminaryjnego), 23.07.2017; d): – „Szkoła Działań II (»Działanie na szmaty, klej, sznury i Opole«)” (sala multimedialna), 24.07.2017/; Sokołowsko 21-25.07.2017.

618. A. 304; Dokumentowane „Działanie” na element kolisty, kratę, pianą białą i czerwoną, lilie sine i duże lilie żółte; „Ja odgradzam się kratą od żółtej lilii »bijącej pianę« (białą i czerwoną)”; powrót po roku do tekturowego elementu kolistego z przyciętymi „tutkami” i przymocowanymi do nich paskami krepiny; (film); Dąbrowa 02.08.2017.

619. Do aparatu foto /pozy w biało-czerwonym zakryciu przy „Rzeźbie z której jestem b. zadowolony” (stos płyt lastrikowych), realizacja do „trailera-zwiastuna” – patrz: „Anegdota 2017.08.16 śr_FestiwalNagichForm Czechy”: zdjęcie + podpis – „Co Pr. Kwiek ma na nagim ciele pod biało-czerwonym spodem? Odsłonięcie nastąpi podczas 3. »Festiwalu Nagich Form« (Festival of Naked Forms /FNAF/; 01-03.09.2017) – Vrané nad Vltavou, koło Pragi (Czechy)”. „Appearance 305, 1971 Pr.KWIEK 2017. DZIAŁANIE NA GAZETY, PIACH, PIÓRO, BIAŁĄ I CZERWONĄ MATERIĘ, KREPINOWE KWADRACIKI, ŚCIĄGACZE I BLISTRY”/; Dąbrowa 16.08.2017.

620. ▪ App. bez numeru (między App. 304 a App. 305). Działanie zbiorowe do aparatu foto /spotkanie rodzinne: Pr.K., Max Kwiek (mój syn), Pola K., Bolek K. (moje wnuki), oraz Stanisław Szewczyk, Jan Szewczyk (synowie Magdy K. – córki mojego śp. brata Stanisława), papierowa postać z nasadzoną „głową” Pr.K (autoportret: papier zdjęty z gliny; patrz jej uzycie: App. 70, 74, 76, 78)/; Dąbrowa 18.08.2017.

621. A. 305; Festiwal Nagich Form (Festival of Naked Forms, FNAF) /Anegdota 2017.09.06 śr. Z cyklu „Rozdzielenie Farby od Anegdoty”. „Polityka” nr 36/2017: „SŁUŻBY MOGĄ WSZYSTKO”. Ja: „MOGĄ MI »NASKOCZYĆ!«”. Autor sam sobie przyznał certyfikat dostępu do informacji „Ściśle Tajnych” (w Sztuce; i takie ma!) «. Pr. Kwiek ©. Cena 305 000 zł. A co z Farbą? Sprzedam (na czerpanym papierze, osobno)!
Tu także odpowiedź na pytanie zadane w „mojej” „Polityce” nr 33/2017: „Co Pr. Kwiek ma na nagim ciele pod biało-czerwonym zakryciem?”. Odsłonięcie nastąpiło podczas 3. „Festiwalu Nagich Form” (Festival of Naked Forms /FNAF/) we Vrané nad Wełtawą (Vltavou), koło Pragi (Czechy) 02.09.2017. – patrz załączone zdjęcia. Obraz: Martin Kuriš. [napis:] „Pr .KWIEK APPEARANCE 305; 19/20 DZIAŁANIE 71/17; NA GAZETY; PIACH, PIÓRO (idea 1971); BIAŁĄ I CZERWONĄ MATERIĘ; KOLOROWE KWADRACIKI; ŚCIĄGACZE I BLISTRY (idea 2017)”. Premiera./; Czechy, Vrané nad Vltavou koło Pragi 01-03.09.2017.

622. A. 306; Podczas Benefisu Bogusława Jasińskiego – promocji Jego książki „Wyrok” /Napis: „Pr. Kwiek Appearance 306; 19/20 Działanie 71/17; Na duży pędzel, Biel, Szybę, Kapustę, Tancerza (idea 1971), i Appearance (idea 2017)”; na początku tzw. „Miękkie Przejście” (termin Pr.K; tzn. początek taki, jaki koniec niedawnego App. 305 (we Vrane pod Pragą, Czechy; patrz App. 82, 305)”/; Premiera. Dom Literatury, Sala Konferencyjna (ponownie; pierwsze wystąpienie w tym miejscu: patrz App. 156 „Bez montażu”), Krak. Przedmieście 87-89, Warszawa 20.09.2017. /także E. Świdzińska, R. Ługowski (+ P. Sylwestrowicz), J. Olszewska/.

623. A. 307; „Malamut” – International Performance Meeting /Napis: „Pr. Kwiek A.. 307; 19-20 Działanie 71-17; Na siekierę, Drzewo; Tancerza; Bigbit (idea 1971); Farbę i Anegdotę (idea 2017)”. Dodatkowo bonus („Okrzyk”): „Cała Polska z Was się śmieje! Komuniści i złodzieje!”. Uczestnicy: Czechy – Jiri Suruvka, Petr Lysáček, František Kowolowski, Josef Danek, Jana Orłowa i wspólnicy, Lenka Klodova - vestida, Kača Olivová, Martin Z, Vladimir Havlik, Darina Alster, In sáček veritas (zespół muzyczny), uczniowie Lenki Klodovéj, Ladislav Vondrák, Antonín Brinda, studenci Tomáša Rullera, studenci FU OU. Zagranica – Nenad Bogdanovic (Serbia), Marta Bosowska (pl), Irma Optimist (Finlandia), Denis Romanovski (by/se), Dariusz Fodczuk (pl), Tomasz Szrama (fin/pl), Mauritz Tistelö (se), Przemyslaw Kwiek (pl), Marko Brecelj&Arjana (slo), Stein Henningsen (no)/; Czechy, Ostrava 26-28.09.2017.

624. A. 308; Istniejące od trzech lat Forum Nowych Autonomii Sztuk (patrz:www.forumnowejautonomiisztuki.blog.pl) spotyka się na wyjazdowym wydarzeniu. O godz. 14.30 panel dyskusyjny, 19.30 wernisaż „Wystawa sztuki”, 20.15 wieczór Performance /Napis: „Pr. Kwiek A.. 308; 19-20 Działanie 71-17; Na bigbit; Nagą kobietę; Paski papieru, folię; (idea 1971); I skórki bobu (idea 2017)”. Dodatkowo bonus („Okrzyk”; patrz: App. 307): „Cała Polska z Was się śmieje! Komuniści i złodzieje!”. Uczestnicy: Wystawa – Justyna Kabala, Marek Konieczny, Anna Koźbiel, Przemysław Kwiek, Jarosław Lustych, Wiesław Łuczaj, Ryszard Ługowski, Sławomir Marzec, Jan Niksiński, Jan Rylke, Tomasz Sikorski, Paulina Sylwestrowicz, Iwona Teodorczuk-Możdżyńska, Adam Walas, Jan S. Wojciechowski, Tomasz Zawadzki. Panel dyskusyjny – Roman Kubicki, Sławomir Marzec, Paweł Możdżyński, Karolina Staszak, Jan S. Wojciechowski, Jarosław Denisiuk. Performance – Przemysław Kwiek, Ryszard Ługowski, Sławomir Marzec, Jan Rylke, Tomasz Sikorski, Jan S. Wojciechowski/; Galeria EL, Elbląg 30.09.2017.

625. A. 309; „Kultywowanie Archiwum” – projekcja filmów artystycznych Zofii Kulik /Kultywowanie Archiwum to pierwsza publiczna prezentacja nowych filmów Zofii Kulik. Sztuka wobec okrutnej rzeczywistości – konferencja w Kioto; Performując historię sztuki – seminarium w Zurychu i powrót artystki na warszawską ASP w celu odtworzenia utraconej rzeźby, to tylko niektóre konteksty powstania nagrań wideo składających się na cykl Kultywowanie Archiwum. Najnowsze filmy Zofii Kulik to kilku lub kilkunastominutowe klipy, zmontowane z materiału filmowego gromadzonego od wielu lat. Artystka dokumentuje swoją codzienną pracę, artystyczne i nieartystyczne wydarzenia, praktykę zajmowania się archiwum, dyskusje i własne spontaniczne akcje. Zofia Kulik kontynuuje w ten sposób Działania Dokamerowe, wynalezione i stosowane przez KwieKulik od końca lat 60. w latach 70. i 80. Realizm sytuacji utrwalonych przez kamerę pozwala śledzić dobrze znane i zupełnie nowe wątki twórczości artystki. W ramach dnia projekcji i seminarium pod tytułem „Kultywowanie Archiwum” (Instytut Sztuki PAN) oraz spotkania „Zbierać, porządkować, wystawiać. Archiwum jako bodziec?” (SKD Drezno) prezentacji filmów Zofii Kulik będą towarzyszyły komentarze badaczy, które zainicjują dyskusje dotyczące zagadnień takich jak: praca artystyczna, pamięć, historia, dziedzictwo, archiwum i materialność zasobów. Komentarze w Warszawie: Agata Jakubowska (Prof. dr hab. Instytut Historii Sztuki UAM), Marta Leśniakowska (Prof. dr hab. Instytut Sztuki PAN), Dorota Sajewska (dr hab. Uniwersytet w Zurychu), Agnieszka Szewczyk (Muzeum ASP w Warszawie), Tomasz Załuski (dr, Katedra Mediów i Kultury Audiowizualnej, Instytut Kultury Współczesnej UŁ, ASP w Łodzi). Rozmowa w Dreźnie: „Zbieranie, porządkowanie, wystawianie. Archiwum jako bodziec?” Egidio Marzona, Tobia Bezzola, moderacja: Marion Ackermann, dyrektor generalna Staatliche Kunstsammlungen Dresden. Projekt dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego/; Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, ul. Długa 26, Warszawa. Muzeum SKD, Pałac Japoński, Palaispl. 11, Drezno. 10.10.2017.

626. A. 310; Dziekanka artystyczna. Fenomen kultury niezależnej 1972–1998 na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie /Cyt. z tekstu Kuratorskiego: „(...) Jej miarą mogą być osoby związane z Dziekanką i indywidualności, które w niej zaistniały: Akademia Ruchu, Janusz Bałdyga, Mirosław Bałka, Jerzy Caryk, Anna Ciba, Ryszard Grzyb, Marek Kijewski, Krzysztof Knittel, Tomasz Konart, Paweł Kowalewski, Ryszard Kryska, Paweł Kwaśniewski, Marcin Krzyżanowski, Jacek Kryszkowski, Paweł Kwiek, Przemysław Kwiek, Zofia Kulik, Mieczysław Litwiński, Sławomir Marzec, Robert Maciejuk, Jarosław Modzelewski, Małgorzata Niedzielko, Zbigniew Olkiewicz, Jerzy Onuch, Włodzimierz Pawlak, Libero Petric, Zygmunt Piotrowski, Radjo Warsava, Joanna Stańko, Tomasz Sikorski, Marek Sobczyk, Leon Tarasewicz, Małgorzata Turewicz, Ryszard Woźniak, Zbigniew Warpechowski i wielu innych...”.
Mój tekst zamieszczony na Facebooku 29 września: „ZAPRASZAM!! Choć interesuje mnie tylko Dziekanka Tomka Sikorskiego, Jerzego Onucha, Zygmunta Piotrowskiego, śp. Andrzeja Partuma, śp. Jacka Kryszkowskiego, Pawła Kwieka, KK, Jacka Malickiego, śp. Janka Piekarczyka (...). Czyli miejsca, gdzie równolegle (!) z Zachodem (pamiętać o „Żelaznej Kurtynie”!) były prezentowane w pełni świadomie i w pełni dojrzałe, wybitne (a nie jak mówi tekst: „zjawisk nie w pełni dojrzałych artystycznie”) propozycje „Artystów Sztuki Wysokiej” - dzisiaj „Wyklętej” (terminy Pr.K.) i schowanej przez poprzednie „reżimy” (PRL, Solidarność, Platforma) do ciemnicy! To nie znaczy, że PIS je teraz z tej „ciemnicy” wyciągnął. Też ma to w dupie! Tekst Kuratorski (pełen jakiś obcych znaków) zbanalizował „sprawę”, robiąc z Dziekanki jakieś ogólnokulturalne miejsce, które oczywiście - jakżeby nie - wybijało się „z szarej” ówczesnej rzeczywistości - jakby to kogokolwiek wtedy interesowało. Itd., itd. I dlaczego TAKA! wystawa, która raz na zawsze zmienia Historię Sztuki Polskiej, jest w Salonie ASP (zresztą wielce szanownym!), a nie w Muzeum Narodowym, czy ostatecznie Zachęcie!?!? (Kto tu rządzi, do k.n.!?). I jeszcze coś: ten nieszczęsny tytuł - „Fenomen Kultury Niezależnej”. Jakiej „Niezależnej”? To była instytucja państwowa i każdy, kto chciał z obywateli mógł tam być! I jakiej „Kultury”? Mnie i np. Kryszkowskiego (zwalczał ją w swych tekstach) nie „Kultura” interesowała, a „Sztuka”!! („Wysoka”; wtedy, kiedy to słowo było jeszcze w nazwie Ministerstwa - „Ministerstwa Kultury i Sztuki”). Widzę, że i organizatorów wystawy słowo „Sztuka” nie interesuje, a - modnie – tylko słowo „Kultura” (patrz teraz „Kultura Niepodległa”, itp.). Fatalnie!/; 16.10 – 24.11.2017, Galeria Salon Akademii, ASP, Krak. Przedmieście 5, Warszawa 13.10.2017.

627. A. 311; XI Festiwal Performance „Koło Czasu”. /Napis: „Pr. Kwiek A. 311; 19-20 Działanie 71-17; Na grupę tancerzy; Duży bęben; Gong, talerze, pył (idea 1971); I »Bolączki 1978« (idea 2017)”. Dodatkowo bonus („Okrzyk”; patrz: App. 307): „Cała Polska z Was się śmieje! Komuniści i złodzieje!”. Cyt. z zaproszenia: „...Festiwal Performance »Koło Czasu« jest jedyną cykliczną imprezą artystyczną w Toruniu, która w całości poświęcona jest działaniom o charakterze performatywnym i wideo performance. Festiwal cykliczny, od 2007 roku, jest przede wszystkim spotkaniem młodych twórców – absolwentów i studentów polskich uczelni artystycznych. Zapraszani są także artyści uznani w tej dyscyplinie sztuki, aby młodzi mieli szansę na konfrontację w swoich własnych poszukiwaniach. Założycielem Festiwalu „Koło Czasu” jest Marian Stępak, profesor na Wydziale Sztuk Pięknych UMK. (...) Od 2010 r. Festiwal Performance odbywa się gościnnie w Centrum Sztuki Współczesnej »Znaki Czasu« w Toruniu (...). Część działań przeprowadzanych jest w przestrzeni otwartej, jak przyległy do CSW Bulwar Sztuki lub w tkance miasta (...). Koordynacja Kuratorska: pracownicy merytoryczni CSW – Mateusz  Kozieradzki i Renata Sargalska. Sztuka performance jest mało popularna w Toruniu i regionie, więc warto Ją propagować. Tym bardziej, że jest to dyscyplina rozwijająca się bardzo energicznie i wielowątkowo, zwłaszcza wśród młodych twórców. Jeden z wątków polega na celowym włączaniu odbiorców w interakcję. To niezwykle ważne w sytuacji, kiedy bariera pomiędzy artystą jest nadal duża – jak np. w tradycyjnej „plastyce”. Interakcje z publicznością mogą nastąpić w każdej sytuacji, bowiem performance to sztuka, która nie lubi zbyt dopracowanych scenariuszy. Będą artyści z całej Polski, absolwenci i studenci UMK. Od 2012 roku „Koło Czasu” jest Festiwalem Międzynarodowym. W tegorocznej, jedenastej edycji, weźmie udział dwudziestu sześciu twórców performance z Polski, Ukrainy, Irlandii, Szkocji i Czech. Kuratorzy: Marian Stępak, Mateusz Kozieradzki. Wydarzeniem towarzyszącym będzie ekspozycja autorstwa lwowskiego artysty Wolodymyra Topiya w Galerii ZPAP – Nurt. [Marta Bartczak, Mateusz Bautembach, Jędrzej Cichosz, Dariusz Fodczuk, Łukasz Głowacki, Barbara Gryka, Konrad Juściński, Volodymyr Kaufman, Krzysztof Kula, Krzysztof Kulbicki, Piotr Kumor, Przemysław Kwiek, Mikołaj Makiłła, Justyna Piotrowska, Przemysław Przepióra, Natalia Reszka, Patryk Różycki, Agata Rucińska, Patryk Rybus, Marcin Stachoń, Marian Stępak, Jiri Suruvka, Alina Śmietana, Volodymyr Topiy, Wiesław Wachowski]/. CSW, Toruń 24–26.11.2017.