pk20141213_wyw_ciuchta_popra_zcalo_fina_nawwwjpg


PRZYPISY:

*1 http://www.janpiekarczyk.art.pl/Frame_main.html;
Jan Piekarczyk, fragment „PARADOKS KWIEKA – PARADOKS AKTORA”: „…wolności się nie ma, ale się ją tworzy, ponosząc całe ryzyko niepowodzenia. I tak jest ze sztuką: nie dlatego robię tak, jak robię, bo jestem wolny, ale dlatego tak robię jak robię, bo tworzę wolność, a wtedy mogę nazwać to, co robię sztuką, ponieważ jestem wolny. Mogę nazwać inaczej, bo mi wolno. W ogóle nie muszę nazywać tego czy tamtego sztuką. Bo po co?...”.

 

*2 Film „Forma Otwarta” (35 mm) /Zofia Kulik, Przemysław Kwiek, Jan S. Wojciechowski. „Działania dokumentowane materiałowo‑przestrzenno-życiowe” na kopii marmurowej Mojżesza Michała Anioła, twarzy aktorki (głowie) Ewy Lemańskiej, książkach i magazynach o sztuce klasycznej i najnowszej i w sytuacjach: pracowni rzeźbiarskiej, grupy uczniów szkoły średniej (pierwsza w Polsce wolna zbiorowa wypowiedź), biblioteki, studia telewizyjnego, pracowni brył i płaszczyzn O. Hansena, Pałacu Kultury (też ostatniego piętra), trybuny honorowej i pleneru; kamera: Paweł Kwiek, Jacek Zalewski, Tatiana Dębska/; Warszawa 08-14.02.1971.

 

*3 Nawiasem mówiąc w roku 1972, ukazała się w Polsce książka Umberto Eco Dzieło Otwarte, tak więc pojęcie „otwartości”, było wówczas że tak powiem „na tapecie”. Einstein wprowadził pojęcie „Czasoprzestrzeni”. Hansen też używał tego pojęcia, co znaczyło u Niego, że dzieło architektoniczne odbiera się w procesie oglądu; a więc i mamy proces u Hansena. Ale nie ma tu tego, co jest u nas: „Sprawcy” – nieustannie produkującego tzw. „Czaso-skutki estetyczne” i nie tylko, w konkretnych „Uwarunkowaniach”. W oczach widzów mogą one być rzeźbami, instalacjami, performance’ami – Sztuką – jeśli nasza działalność, zawsze dokumentowana, zasłuży w procesie społecznym na to miano.

 

*4 Rysowanie i rzeźbienie jako „Działanie dokumentowane materiałowo-przestrzenno-życiowe” (termin Pr.K. i potem KK); 1967‑1970; praca dyplomowa. Po raz pierwszy wprowadziłem kolorowe slajdy; do dzisiaj analogowy slajd ma wyższą rozdzielczość na ekranie niż obraz z rzutnika cyfrowego – nie było silnych na taką projekcję. A od 1971 roku używaliśmy 3 rzutników przywiezionych przez Zofię z Londynu na projekcję dwu, trzyobrazową w panoramie.

 

*5 Tak się nazywała pracownia Oskara Hansena na Wydziale Rzeźby warszawskiej ASP.

 

*6 „Zbliżenia młodego warsztatu twórczego” /m.in. „Gra” lub lepiej: „dokumentowane Działania naprzemienne” (termin Pr.K i KwieKulik) między 2. grupami na „Wzgórzu Morela”; pomysł zamiany sporu, kłótni ideologiczno-światopoglądowej na „Działanie materiałowo-przestrzenne” (termin i genre Pr. K. i KwieKulik; patrz: bez numeru między p. 7 a 8) – Pr. Kwiek; doprowadzenie do „realu” tego pomysłu, podziału na 2 grupy, wyjścia z rekwizytami w plener – O. Hansen. Pierwsze powołanie profesjonalnej „grupy dokumentującej”: KK. Dokumentacja akcji A. Wiśniewskiego, L. Przyjemskiego, R. Sokołowskiej z „Czerwonym workiem” i poza-cenzuralnymi drukami: KK; współorganizacja (KwieKulik zapraszają grupę Warszawską: m.in. studentów ASP Wydz. Rzeźby oraz G. Kowalskiego i O. Hansena); uczestnicy: A. Wiśniewski., L. Przyjemski., R. Sokołowska, G. Kwiatkowski, Warsztat Formy Filmowej i W. Antczak)/; EDK, Galeria EL, Elbląg 13-14.12.1971.

 

*7 316. Appearance 115; „Rysowanie Bogacką” /pomysł i chęć, by Pr.K. rysował Bogacką: J. Truszkowski; zgoda fizycznej realizacji tego „dzikiego” pomysłu: Pr.K.; zgoda udziału: A. Bogacka. Unosząc Agatę Bogacką, która w ustach miała zielony pisak, autor „rysuje”, zakreśla nią fragmenty tekstu: „Obraz Edwarda Dwurnika w kancelarii prezydenta A. Kwaśniewskiego” – wygłoszonego podczas A. 70 „Co dwie głowy to nie jedna” na Pierwszym Międzyn. Festiwalu Performance „Navinki 99” w Nar. Gal. Sztuki w Mińsku. Autor przeprosił publiczność za dwa wystąpienia w ciągu jednego wieczoru – jednak chciał skorzystać z ostatniej okazji, tuż przed końcem jego kadencji, by zaprezentować publicznie urzędującemu naprzeciwko Panu Prezydentowi swój sąd o publicznych przejawach jego (braku) Kultury/; Klub Performance; Gal. Kordegarda, Warszawa 14.06.2005.

 

*8 295. Appearance 103; „Zamiast Narodowego/ej”; wystawa indywidualna /Podczas wernisażu: „Paradoks Kwieka, paradoks aktora. Względne i bezwzględne kontratypy sztuki” wykład Jana Piekarczyka, „Ja na ekran jak pies na obrazy” (patrz A. 100), promocja książki Jerzego Truszkowskiego „Artyści radykalni” wydanej przez Gal. Bielską w kwietniu 2004 z okazji wystawy Pr.K. „Przeciw niezbyt rozumnym w sprawach nowoczesnych” (patrz A. 98); na wystawie 9 pozycji omówionych na zaproszeniu/; Gal. XX1, Warszawa 31.05-24.06.2004.

 

*9 472. Appearance 205 a), b), c), d), e), f), „Appearance Szczeciński”; /premiera;
a) Kuratorstwo autorskiej 11. osobowej Imprezy „Perfidii Perfearance IV” (patrz App. 151, 184, 185 b.);
b) Instalacja w osobnej sali: „Archiwum Perfidii” połączone z obiektami.
Archiwum: równoległa projekcja przeźroczy na dwa ekrany: na lewym „OFUNOFU” („Otwarci-Zamknięci”) – projekcja ok. 1000. zdjęć autorstwa śp. Jana Piekarczyka z Jego interakcji z ludźmi na ulicach Warszawy 2006; każde zdjęcie czarno białe zostało animowane przez Pr. Kwieka innym „wejściem” ruchomego „gifu” – portretem J.P; na prawym ekranie projekcja wszystkich stron katalogu pleneru „Liksajny 1975” Galerii „Tak”, powadzonej przez śp. Anastazego Wiśniewskiego i Leszka Przyjemskiego, sponsorowanego przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji pod hasłem „Pij wodę tylko ze źródła”; w tle obraz olejny „Szkoda że po śmierci. 2001 – 2003” z cyklu „Awangarda bzy maluje jako plansze”.
Obiekty: pierwszy na ścianie lewej – obraz olejny 100 x 140 cm (do późniejszego uzupełnienia cyfrowego) z tekstami 3. skarg: 1. do Ministra Kultury na vice dyr. Muzeum Narodowego Piotra Rypsona za zignorowanie Pr. Kwieka na stałej wystawie w muzealnej „Galerii Sztuki XX i XXI w.”, 2. na dyr. TVP Kultura Katarzynę Janowską za skandaliczną projekcję fragmentów „Perfidii Perfearance III” (Appearance 183 b, 14. „Interakcje”, Piotrków 2012) i 3. na Ministra Kultury Bogdana Zdrojewskiego za nieprzyznanie dofinansowania 16. „Interakcji” w r. 2014;
drugi obiekt na ścianie prawej – fot. barwna 50 x 35,57 przedstawiająca „Rozorywanie mapy bitowej” dokonane na zdjęciu „Z czołem nazajutrz” zrobionym przez Pr. Kwieka 8.11.1993 nazajutrz po jego App. 37 (patrz niżej punkt c) – zdjęcie zrealizowane na wystawę Pr. Kwieka „App. 178 a), b), c)” w Ośr. Działań Art. (ODA) w Piotrkowie Tryb. 06-22.05.2011. Ta deformacja „mapy bitowej” wykonana została pod wrażeniem niedawnej śmierci przyjaciela J. Piekarczyka – miał on wycięty nowotwór mózgu. Cytat fragm. „Anegdoty” z dnia 02-03.10.2010 r. z cyklu „Rozdzielenie Farby od Anegdoty”: „(...) Mijam Gal. Rempexu przy Senatorskiej. Niedługo pokażę w niej 2 dzieła o piekielnym pomyśle, na wystawie (…) VIII Fotografii Kolekcjonerskiej 09-23.11.2010. (...) A jaki to jest ten „piekielny pomysł”? Naprawdę jestem b. zadowolony. To złota żyła. Kiedy u Rylke raniłem sobie czoło kawałkiem drutu kolczastego, który odpadł z jesiennej kraty (przymocowanej do jednego z 10. jesiennych pejzaży, w plenerze przez te kraty malowanych), to musiałem z całej siły worywać się w oporną skórę czoła skośnym, tępym końcem druta. Nazajutrz auto sfotografowałem się z raną na czole. I to jest dalsze to, tylko że cyfrowe! Na siedząco, przy komputerze, dokonywane jednym kliknięciem, przytrzymaniem i kreacyjnym posuwaniem myszy. Moment i sfotografowana rana (…) zdeformowana! W 5-10 sekund. Transformacja „ranienia”: ranię dalej, ale już bitmapę! I jest to też „Działanie na dokumentacji Działań” (KwieKulik). Jaką cenę ustalić? Jaki nakład? W latach 80-tych rysowałem na tzw. „Kartach” pomysły z cyklu „Będziemy bogaci”. Czyżby…? (...). PK.”. Koniec cytatu. Za fotografią (a nie przed jak ostatnio; patrz pomysł 511 z „Karty” z dnia 15.12.2012) wisi krata stalowa „Majdan” w cenie 1000 $.
c) Film (Sala Rycerska) – postawienie wazonu ze zwiędłymi żonkilami przyniesionego z domu, patrząc się w lusterko rozorywanie czoła do krwi kawałkiem drutu kolczastego odpadłego z kraty, w rytmie wyznaczanym przez samobójczy w wyrazie utwór Joy Division, rozbicie lustra, odczytanie wiersza; prywatny coroczny 11 Festiwal artystów prof. Jana Rylkego w Jego mieszkaniu, Warszawa-Ursynów 06-07.11.1993.
d) „Działanie ze Sznurem Marchewkowym” (Sala Rycerska, premiera; patrz App. bez numeru 2 i 3 (między p. 335, a App. 126), App. 193 a) i 201), auto dokumentacja;
e) Projekcja jednego przeźrocza (Sala Rycerska) „Niech będzie przeklęta R i jej Sztuka!” – obraz olejny namalowany na Międz. Fest. „Performance Platform” w Gal. „Labirynt”, Fundacja Sztuki Performance, Lublin 24-26.10.2013 (patrz App. 201 a, c, i inne tam wymienione); w Szczecinie 2. wersja cyfrowego „uzupełnienia” – z innymi kolorami i innym zdjęciem z „Musztry…” (opublikowany też na Facebooku).
f) „Nadziewanie Lilii” (Sala Rycerska), Działanie Dokumentowane/; Międz. Fest. Sztuki 10. Inspiracje, Szczecin 27-29.06.2014 (wystawa do końca września).

 

*10 359. App. 143; „Appearance wśród gadżetów. Lustro, krata, obraz. Odbicie, równowaga, krew artysty” (patrz App. 4) /premierowa wystawa 25 obiektów; realizacja tego pomysłu w formie performance: patrz pomysł A. 4; patrz powiązane części: A. 141 i A. 142/; Galeria Art NEW media, Warszawa 27.09-20.10.2007.

380. App. 155; „Zwijanie krepin” /tylko „zwijanie” krepin (patrz A. 153, 154); zaproszenie publiczności do malowania obrazków/; uroczysty wieczór z okazji wejścia spółki na Giełdę: Gal. Art NEW media, Warszawa 05.11.2008.

426. A. 183; „Trzysta milionów” /obiekt o wym. 50 x 60 cm: obraz olejny, krata stalowa, drut kolczasty, oprawiona kartka A4 w tzw. „oprawę Kwieka”; na kartce tekst, po str. lewej: „Appearance 183; »Trzysta milionów«; Galeria Art NEW media, Warszawa 07.10-10.11.2011. Kartka A4 zwisa z kolczastego drutu pomalowanego w kolory jesieni, który »wyrasta« z kraty stalowej. Przez tę kratę, w plenerze KPN-u malowana była leśna droga. Przewiązana »ściągaczem« (patrz App. 90, 93, 121, 123, 133, 139) w połowie, wisi na nim poziomo w równowadze. Na jej lewej części widnieje 10‑cio dekowy odważnik z datą 1971 równoważący »ciężar« tekstu umieszczonego po jej części prawej. Lewa część nawiązuje do: »Punkt 4. [wyszczególnienia działalności KwieKulik i Pr.K.]: „10 deka papierów Kwieka” /teczka z podaniem o stypendium, opiniami ZMS i ZSP, podaniem o zwolnienie z wojska w zw. z wystawą w Galerii Współczesnej Boguckich oraz pismami rekomendacyjnymi: napisane przez autora, mimo że podpisane nie przez niego (!) — jako dzieło (na jednym widnieje podpis ówczesnego szefa Wydziału Propagandy i Prasy Zarządu Głównego ZMS Piotra Nurowskiego, zginął w katastrofie pod Smoleńskiem); „Sztuka Ministerstwa Kultury i Sztuki”/; Galeria Współczesna Boguckich /także: Wodiczko, Zarębski, Warpechowski, Konieczny, Dłużniewski, Freisler, Lucci, Broniek, Różycki, Makowski, Mazurek/; Warszawa 15.06‑18.07.1971. (Kwiek. Recenzja wystawy: Wojciech Krauze, „Grafiki, obrazy… szmery”, w: „Życie Warszawy”?)«. Kartka jest w tzw. »Oprawie Kwieka«”. Koniec tekstu po lewej.
Tekst po str. prawej: „Ta kartka ma kolorową »Ramkę« zrobioną ad hoc (metodą Działania) w dzień wernisażu. Nawiązuje do: Appearance 132 a); »Rozdzielenie farby od Anegdoty« + »Ramka« (malowana) /cz. 1. indywidualnych zajęć ze studentami Wydziału Wzornictwa Przemysłowego ASP przygotowujących ich do »występów« przed publicznością w Galerii Pokaz w ramach »Klubu Performance«/; gościnnie w rocznym programie prof. Jana Rylke, WWP ASP przy Myśliwieckiej, Warszawa 30.11.2006.
A. 132 b); »Rozdzielenie behawioru od Anegdoty« + »Ramka« (żywa), /cz. 2.: wypisywanie »behawiorantów« (termin Pr.K.), ich »występy« publiczne i »do oka kamery« Pr.K./; jw. 01.12.2006.
Ogółem na bezrobociu: 9 lat i 3 i pół miesiąca (!). Na bezrobociu na zasiłku (w sumie 2 lata i 6 miesięcy): Od 5. lipca 1991 do 5. stycznia 1992 (6 miesięcy). Od 14. kwietnia 1993 do 13. kwietnia 1994 (12 miesięcy). Od 20. lipca 1995 do 19. lipca 1996 (12 miesięcy).
Na bezrobociu bez prawa do zasiłku (w sumie 6 lat i 9 i pół miesiąca): Od 14. grudnia 1999 do 9. lutego 2006 (5 lat i 2 miesiące). Od 1. lutego 2007 do 6. czerwca 2008 (1 rok i 4 miesiące). Od 27. sierpnia 2009 do 17. grudnia 2009 (3 i pół miesiąca).
A. 148; »Warsztaty II« (patrz App. 117) /Dzień 1.: Zadanie »Ramki« (patrz A. 132 a., b.); ja robię ramki, po raz pierwszy nie rysowane, a z różnych materiałów, w tym z kawałków »Czerwonej szarfy KwieKulik« (patrz A. 138 a.) — oni mają ustosunkować się do niej kompozycją w jej obramowaniu. Dzień 2.: losowe osoby dokonują analizy formalnej »ramek«; pokazuję kartę z wypiskami z »Rozdzielenia behawioru od Anegdoty«. Dzień 3.: »występy« publiczne i jednocześnie »do oka kamery«: każdy robi kompozycję z »behawiorantów« w relacji do »żywej« reagującej i prowokującej »ramki« (»występują« 2 osoby, teraz »ramka« oznaczona spiralą czerwonej wstążki oddartej z »Czerwonej szarfy KwieKulik«), ale po raz pierwszy, jako Appearance (tzn. z dodatkiem »czegoś od siebie« i jakiegoś przekazu dla innych), następnie każdy robi indywidualny Appearance/; Ośrodek Sztuki Współczesnej Gal. Off, Piotrków Trybunalski 21-23.11.2007”. Koniec tekstu po prawej./; „Gal. Art NEW media /także: lzabella Chamczyk, Hubert Czerepok, Edward Dwurnik, Peter Fuss, Ryszard Górecki, Paweł Susid, Mariusz Tarkawian, Ryszard Woźniak, Honza Zamojski”/; Warszawa 07.10-10.11.2011.

 

*11 379. App. bez numeru (między App. 154 a 155); „Polska fotografia kolekcjonerska 4” /premierowa „Kompozycja naścienna” (termin Pr.K.) z 18. zdjęć Mińska cz. b. o wym. 60 x 49,2 cm, zrobionych podczas Pierwszego Międzynarodowego Festiwalu Performance „Navinki 99” (patrz App. 70). Napisy „Super, hiper...” zostały nasprejowane na te zdjęcia podczas 3. „Navinek 2001” (patrz App. 82 i 92, 94, 96, 136b., 141)/; Gal. Szt. Współczesnej Domu Aukcyjnego Rempex, ul Senatorska, wystawa 04-26.11, aukcja 28.11 (najwyższa cena w licytacji; A&B I-II/09 s. 26),Warszawa 2008. (Katalog s.79).

390. A. 161; /Zdjęcie za kratą „Barbara” $ 150 i „Germania” $ 500 wykonane nazajutrz po: patrz App. 37; cena po 5.000 zł, cena wiszącej obok „blachy” M. Bałki: 340.000 zł (!)/; 1 Aukcja Rzeźby i Form Przestrzennych, wystawa przed aukcyjna, Dom Aukcyjny „Rempex”, Galeria Art+on, Warszawa 05‑24.06.2009. (Katalog, s. 37).

393. App. 163; „Polska fotografia kolekcjonerska 6” /5 zdjęć wiszących na ścianie podczas App. 121 „Lipton Tea Ice II”: 2 powiększenia o wym. 120x150 cm; 3 zdjęcia (patrz App. 112) o wym. 40x60 cm. Cena całości: 49 000 zł/; Gal. Art+on Domu Aukcyjnego Rempex, ul Senatorska, wystawa 05-25.11, aukcja 25.11; Warszawa 2009. (Katalog s. 92-93).

400. App. 165; Kompozycja naścienna (termin Pr.K.) /wym. ok. 150 x 130 cm; złożona z 8. druków reklamowych i z nalepionych na nie cz. b. zdjęć krat stalowych Kwieka, o wym. 6 x 6 cm; pod każdym zdjęciem nazwa kraty (na przemian: sylogizm logiczny, nazwa komercyjna) oraz jej cena w dolarach; specjalnie skonstruowana na tę wystawę; „oprawiona” autorsko w dokumentowanym procesie w przeddzień wernisażu: druki ze zdjęciami przymocowywane do arkusza szarego (pakowego) papieru kartonowymi markami przypinanymi takerem do ściany, całość pod cienką folią malarską — zero naruszenia obiektów; koszt oprawy ok. 10 zł, po wystawie oprawa ulega zniszczeniu; prace oryginalne, bez nakładu. Kompozycja jest jednym dziełem, ale jej składniki mogą istnieć jako dzieła osobne; cena całości umieszczona obok: 12 000 zł (ok. 320 €)/; Gal. Sztuki Współcz. Domu Aukcyjnego Rempex przy ul. Senatorskiej, Warszawa 14.04.2010; aukcja 28.04.2010.

408. App. 171; „Polska fotografia kolekcjonerska 8” /2 zdjęcia o wym. 50x35.57 cm. (patrz App. 37); data zdjęcia 08.11.1993; data „deformacji mapy bitowej” 08.10.2010 r.; fragment „Anegdoty” z dnia 02-03.10.2010 r. z cyklu „Rozdzielenie Farby od Anegdoty”: „...Jak u J. Rylk. raniłem sobie czoło kawałkiem drutu kolczastego, który odpadł z jesiennej kraty (przymocowanej do jednego z 10. jesiennych pejzaży, w plenerze przez te kraty malowanych), to musiałem z całej siły worywać się w oporną skórę czoła skośnym, tępym końcem druta. Nazajutrz auto sfotografowałem swój portret z raną na czole. I to jest dalsze to, tylko że cyfrowe! Na siedząco, przy komputerze, dokonywane jednym kliknięciem, przytrzymaniem i kreacyjnym posuwaniem myszy. Moment i rana (i część twarzy) zdeformowana! W 5-10 sekund. Transformacja »ranienia«: ranię dalej, ale już bitmapę; tę »ranę« pokazuje ta »mapa« swoją deformacją. I jest to też »Działanie na dokumentacji Działań« (KwieKulik)...”/; wystawa przed aukcyjna w Gal. Sztuki Współczesnej Domu Aukcyjnego Rempex przy ul. Senatorskiej, Warszawa 09‑23.11.2010. Katalog.

 

*12 „…Póki me serce napełnia miłość, i głupstwo głowy mych bliźnich, nie zbędzie mi nigdy na treści. (…) Tak samo dzieje się z głupstwem mych bliźnich, nieumierającem także nigdy… Bo mądrość egzystuje tylko w pojedynczej liczbie i w określonych granicach, a głupstw mamy tysiące w najnieograniczeńszych obszarach…”. Heinrich Heine, „Obrazy z podróży”, t. III., A. Wiślicki, W-wa 1879, s. 58. (pisownia oryginału).

 

*13 Appearance 209 a), b), c) „Lwowsko-Warszawska Szkoła Appearance Przemysława Kwieka”;
/a) dzień pierwszy 29.08.2014, wstęp: „Wolnościowa teoria niezarobkowego bycia realnych grup społecznych”, film PrK „Performclip” (termin i genre PrK) „Rozorywanie Czoła” (patrz App. 37);
b) dzień drugi 30.08.2014, rozdanie kartek i przyrządów rysunkowo-malarskich – każdy ma napisać „Anegdotę”, a potem inny do tej Anegdoty ma z drugiej strony zrobić „Ramkę”, następnie twórca Anegdoty ma w tej Ramce „mazać” farbą (patrz: App. 89, 98, p. 296, bez numeru między p. 297, a p. 298, 112, 118, 120, 123, 128, 132 a-b, 133, 145, 183);
b) dzień trzeci 31.08.2014, c.d. – osoba od „Anegdoty i mazania” ma z osobą twórcą „Ramki” razem krótko jakoś zachowywać się publicznie (filmowane przez PrK);
c) dzień czwarty 01.09.20141, 1) „Performclip” (termin Pr.K.) – do własnej muzyki w kolejności robią: Anastasia Starko, Julia Zakolyabina, Danylo Kovach, Denys Shymanskiy, Natalia Lisova, Yrii Bryniak, Maryna ?, Марія Бакало (film PrK); 2) „Społecznostki” (termin PrK; na bazie „Rojów” 0, 1, 2, 3 – patrz App. 171, 178 b., 182 c., bez nr. m. p. 428 a App 184 a-t) – publiczny pokaz uczestników „Szkoły Appearance” Pr. Kwieka w dwóch sąsiadujących polach wyznaczonych przez „balasy” ze skręcanego pakowego papieru (patrz p. 155 4, p. 354, App. 178 b.); podczas prezentacji czytany z laptopa „Mein Kamf” A. Hitlera, na koniec zacytowane głośno zdanie Hitlera (śmiejąc się): „…W latach 1909-1910 moje położenie ekonomiczne zmieniło się w takim stopniu, że nie musiałem pracować na chleb jako robotnik pomocniczy. Pracowałem samodzielnie jako malarz i akwarelista…”. Aluzja dla młodych: – Jak będziecie malowali akwarele, to skończycie jak Hitler; jeśli tego nie chcecie, to róbcie w zamian Appearance! (film PrK); 3) performance „Oświetlenie Czarnej Dziury” (pomysł z października 2012 r.), publiczność została ściśnięta ciasno w kręgu po środku całkowicie ciemnej sali, grupa została związana taśmą‑ściągaczem (patrz App. 90, 93, 121, 123, 183, 189, 202), po paru minutach zapaliło się światło u sufitu i oświetliło stłoczonych ludzi – „Czarna Dziura” została oświetlona! (Światło wpada do „Czarnej Dziury”, ale się z niej nie wydostaje, dla tego „Czarnej Dziury” nie widać)/; Week of Contemporary Art, Lviv 29.08–02.09.2014, Ukraine.

 

*14 Appearance 203 a), b); /a) dzień drugi: Galeria Handlowa „Focus Mall” – Działanie z „Czerwoną Szarfą KK” (patrz p. 26, 105, App. 96, 138 a, 139, 140, 148, 151 a, 183) – na rozpostartą w głównym holu ok. 10. metrową czerwoną szarfę (ta sama, co zakupiona na App. 138 a), na 9. Interakcje) wykładam zawartość swojej podróżnej walizy i torby naramiennej; do sytuacji i wyłożonych rzeczy „podłącza się” (termin PK i KK) Sandra Johnston (min. zostawia ślady swoich bosych stóp z białej soli, zębami unosi środek szarfy, wywleka walizę na środek i umieszcza się w niej…), Sarah Riseborough (okręgiem mojej taśmy klejącej formuje wiele kół z soli wysypanej na kamiennej podłodze…), Koji Kamoji (kontempluje powolny spacer po czerwonej materii w roboczym stroju japońskim), Grzegorz Bożek (czyta rękopisy moich „Anegdot” wyłożonych z teczek papierowych będących stałe w mojej torbie…); w międzyczasie kręcę ok. 40. min. film z „Działań” i „Współdziałań” wszystkich (terminy PK i KK); na końcu, po ponownym spakowaniu rzeczy, rozpościeram szarfę poprzez fontannę i na mokrej części kładę w rzędzie białe rękawiczki używane wcześniej przez młodzież do trzymania kart z nazwiskami artystów (trzymanie kart przed uczestnikami to pomysł Z. Piotrowskiego), robię zdjęcia; b) w dniu trzecim, na zakończenie Festiwalu, przed publicznością, moją profesjonalną kamerą filmową i aparatem fotograficznym, na tle zastanego pomarańczowego prostokątu ściany, do którego przyklejam swastyki, sierp, młot, tryzuby i znak KK z sierpem, młotem i majtkami, przykryty mokrą pomarańczową (!) materią zabraną z zaplecza (miały być dwa zszyte kołnierzami robocze fartuchy, ale nie do dostania w Piotrkowie), w pozie „Siedzącej II” – aktu glinianego z 1969 roku – wolno się obracam; towarzyszy pieśń żałobna Majdanu „Plyve kacha” (ośmiominutowy mój montaż z 3 różnych wykonań tej pieśni ściągniętych z Internetu); po obu moich stronach symetrycznie umieszczone są „kamienne” niby pomnikowe nieruchome postacie/; 16 Międzynarodowy Festiwal Sztuki „Interakcje”, Ośrodek Działań Artystycznych, Piotrków Trybunalski 15-17.05.2014. (Film HD).

 

*15 Jak ja to bym urządził (mowa o pieniądzach państwowych)? Zapraszamy każdego artystę, kuratora, teoretyka. itp., ale bezwzględnie (przez jakieś 30 lat) tylko wtedy, gdy będzie możliwa 100% symetria, tzn. na tych samych zasadach i ta sama ilość Polaków będzie zaproszona do innych państw – przez te państwa!

 

*16 Księga „KwieKulik” /cyt. ze Stron WWW MSW: „Monumentalna monografia duetu KwieKulik (Zofii Kulik i Przemysława Kwieka), jednego z najważniejszych fenomenów artystycznych polskiej sztuki XX wieku. Książka jest niezwykłym dokumentem ścisłego powiązania sztuki z życiem codziennym oraz portretem zmagań artystów z rzeczywistością PRL. Stanowi wynik blisko pięcioletniego procesu opracowywania archiwum KwieKulik – największego prywatnego archiwum gromadzącego materiały dotyczące sztuki awangardowej i kultury wizualnej PRL. Dostarcza unikalnych materiałów źródłowych pozwalających poznać nie tylko twórczość jednych z najważniejszych artystów ostatniego półwiecza, ale i zrozumieć jej szeroki społeczno-polityczny kontekst. Główną część publikacji stanowią materiały wizualne i tekstowe dokumentujące 203 wydarzenia, wyznaczające trajektorię twórczości KwieKulik od końca lat 60. do końca lat 80. Książka zaopatrzona jest również w teksty źródłowe artystów oraz słowniki: pojęć używanych przez KwieKulik oraz tych charakterystycznych dla opisywanej epoki. Eseje przygotowane przez współczesnych autorów starają się z kolei wyznaczyć nowe perspektywy interpretacyjne ich dzieła. KwieKulik to duet artystyczny tworzony w latach 1971–1987 przez Zofię Kulik (ur. 1947 we Wrocławiu) i Przemysława Kwieka (ur. 1945 w Warszawie). Artyści zaczynali jako studenci Oskara Hansena na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od początku lat 70. nadawali swojej sztuce radykalnie polityczny charakter. Ich zaangażowanie i bezkompromisowa krytyka otaczającej rzeczywistości nie ma równego sobie precedensu w dziejach powojennej środkowoeuropejskiej awangardy. KwieKulik programowo łączyli działalność artystyczną z życiem codziennym. W latach 70. byli pionierami procesu zamiany pola sztuki w laboratorium społecznej partycypacji oraz oddolnego tworzenia grup zdolnych realizować cele niezależne od intencji władzy. Równolegle do tego typu działań piętnowali konformizm, bezideowość, cynizm i hipokryzję, które były podstawowym lepiszczem życia wspólnotowego w PRL. Należeli do pierwszego pokolenia artystów polskich, którzy na przełomie lat 60. i 70. odrzucili tradycyjne środki wyrazu i skupili się na performansie, „działaniach” (określenie artystów) oraz wykorzystaniu mediów i mechanicznej rejestracji i reprodukcji obrazów. Stanowią niezwykle ważny punkt odniesienia dla zaangażowanych społeczno-politycznie artystów współczesnych posługujących się w swojej praktyce nowymi mediami. Redakcja Łukasz Ronduda, Georg Schöllhammer; wydawcy: Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, BWA Wrocław – Galerie Sztuki Współczesnej, Kontakt, Kolekcja Sztuki Grupy Erste i Fundacji ERSTE; Wymiary: 240 x 300 mm; 576 stron; ISBN 978-83-924044-8-4; Cena 179 PLN

 

*17 „…Na jedno zresztą wypada, kiedy i gdzie się co wypowie, byleby raz wypowiedzianem zostało. Pojedyncze dzieła mogą na zawsze pozostać fragmentami jeżeli tylko w swem połączeniu całość stanowią. Przez takie połączenia mogą się tu i ówdzie uzupełnić braki, mogą się wygładzić chropowatości i zbytnia gorycz złagodzić…”. Heinrich Heine, „Obrazy z podróży”, t. I., A. Wiślicki, W-wa 1879, s. 87. (pisownia oryginału).

 

*18 Appearance 211; „Sprawny Sprawca” /premiera tytułu; pod tym hasłem wiszącym na ścianie „Działałem” (termin PrK i KK; z dużej litery) na ośmiu niskich oryginalnie zaprojektowanych (Ernesto Neto) stołkach ustawionych półłukiem do ściany, wypukłością skierowanym do widowni. Użyłem 4 pomarańcze na stołku pierwszym od prawej (patrząc się z widowni); dalej na kolejnych: 1,5 kg cebuli, 1 kg jabłek, 5 sztuk bananów, 2 kg kartofli, 1 kg. brukselki, 1 kg. marchwi, 1kg soli i cytrynę; elementy przeznaczone na każdy stołek były wstępnie przygotowane jako ok. 4 „ruchy” („Czaso-skutki estetyczne”), każdy zapakowany do papierowej torby (ok. 3 godzinny etap „przedappearance’owy”, tzw. „wstępnie »zadziałanie«” elementów – „preparacja”); następnie publicznie były kolejno wyjmowane z toreb i szybko ustawiane na stołkach w kompozycje (patrz App. 16); z laptopa „szła” muzyka ludowa Azerbejdżanu; ramka cyfrowa na stole pokazywała Appearance 29 b): filmowane malowanie z natury białych i fioletowych bzów (Łódź, wiosna 1993; kupionych na bazarze) w pracowni na poddaszu (strychu) z „rzucaniem” wiązek wulgarnych przekleństw — pierwszy obraz z cyklu późniejszych kilkudziesięciu obrazów kwiatów malowanych z natury: „…Awangarda bzy maluje…”. Patrz też wywiad z Pr. K. Sylwii Ciuchty przeprowadzony parę godz. przed wystąpieniem, oraz zdjęcia Ivki Macioszek w Jej albumie na Facebooku oraz na You Tube film Jacka Kasprzyckiego i Tamary Sorbian-Kasprzyckiej/; VIII Festiwal Performance „Koło Czasu – Dramat Wolności” Mariana Stępaka i Mateusza Kozieradzkiego [współpraca Renata Sargalska (CSW), Agata Polny, Tomasz Wlaźlak, Dawid Lewandowski (UMK)], CSW „Znaki Czasu”, Labsen, Toruń 13.12.2014.

 

*19 Appearance 29 a), b), c); /a) wystawa na Piotrkowskiej: ogłoszenie w Gazecie Wyborczej, cyt.: „»Nawet Kwiek zaczął … zmuszony być bzy malować«. Wybierz się w sobotę i niedzielę na spacer ulicą Piotrkowską (od placu Wolności do Grand Hotelu) i zobacz 10 obrazów Przemysława Kwieka z legendarnego cyklu 40. pejzaży olejnych malowanych przez przymocowane do nich kraty stalowe, z których wyrosły druty kolczaste. Obrazy umieszczone są w witrynach sklepów. Zdecyduj się zostać właścicielem któregoś z obrazów. Nazwisko i ranga artysty gwarantują w każdym przypadku zysk. Takiego malarstwa jeszcze nie było. Ceny dostosowane do relacji cen w tej części Europy.”; ceny w dolarach; b) filmowane malowanie z natury bzów (wiosna; kupionych na bazarze) w pracowni na poddaszu (strychu) z „rzucaniem” wiązek wulgarnych przekleństw – pierwszy obraz z cyklu późniejszych kilkudziesięciu obrazów kwiatów malowanych z natury: „…Awangarda bzy maluje…”; c) zaraz potem udzielnie wywiadu filmującemu Mariuszowi Szachowskiemu/; impreza międzyn: „Kopuły, wieżyczki, strychy – pasaże obywateli miejskich” wg projektu Ewy Mikiny i Andrzeja Paruzela /Bałdyga, Garbert, Gostomski, Hofer, Janiak, Kauer, Kijewski, Kozłowski, Z. Kulik, Legrand, Lewandowska, Ł. Fabryczna, Meyer, Modzelewski, Ter-Ogagnan, TOUT, Konic, Monkiewicz, Pęczak, P. Piotrowski, Sitkowska; cyt.: „…Pomysł projektu powstał rok temu. W pierwszej wersji chodziło nam przede wszystkim o wyjście poza galerię i sprowokowanie artystów do działania w przestrzeni miasta, w kopułach, wieżyczkach i na strychach kamienic przy ul. Piotrkowskiej. (…) chcieliśmy wyjść poza galerię, (…) przełamać standard zapraszania wedle klucza generacyjnego, stylistycznego czy ideologicznego (…) uniknąć sytuacji, w której buduje się kolejne, zamknięte i jednorodne modele sztuki –– »rewoltującej«, »alternatywnej«, »neokonstruktywistycznej«, »multimedialnej«, etc. (…) Naszą intencją była raczej analiza aktualnej sytuacji, niż kreowanie estetycznych nowości…” ; Hotel Sztuki, Łódź 11-15.05.1993.

 

===

Pr. K. © piątek, 8 maja 2015